نوراللهی بدون کمال یا ربیعخواه افت میکند؟
نوراللهی که حالا در نقش یک ملیپوش برای پرسپولیس بازی میکند و با سابقه 5 فصل حضور در پرسپولیس جزو قدیمیهای تیم به حساب میآید فصل قبل و حتی فصل قبلتر از آن در سیستم 2-4-4 بیشتر بهعنوان هافبک کناری به میدان میرفت اما با ترافیک شدیدی در کنارههای خط میانی از این به بعد تنها در میانه میدان بازی خواهد کرد. البته نوراللهی با بازی در این پست اصلاً غریبه نیست و اساساً پست تخصصی او هافبک میانی است اما اگر قرار باشد تنها عضو تدافعی خط میانی باشد یا تنها هافبک دفاعی ترکیب باشد کار بسیار دشواری خواهد داشت.
در واقع اگر او در چنین موقعیتی قرار بگیرد و مثلاً یکی مثل کمال کامیابینیا یا محسن ربیعخواه – که در امور تدافعی و جارو کردن فضای مقابل خط دفاع تجربه دارند – را کنارش نداشته باشد کار بسیار دشواری خواهد داشت. در واقع همه میدانند نوراللهی در بخش رو به جلوی خط میانی و امور تهاجمی موثرتر و قدرتمندتر عمل میکند و غیر از کارهای ترکیبی و پاسوری، بعضاً تیم برای به گل رسیدن از قدرت شوتزنی او هم میتواند بهره ببرد اما در نقطه مقابل او در توپگیری، خراب کردن بازی هافبکهای بازیساز حریف و جارو کردن فضای مقابل خط دفاعی تیمش به اندازه کافی مهارت ندارد.
در این حال اگر قرار باشد در سیستم 2-4-4 خطی یا لوزی یا حتی سیستم 1-4-1-4 او تنها هافبک دفاعی تیمش باشد کار بسیار دشواری خواهد داشت و فشار زیادی روی این بازیکن وارد میشود که میتواند برای خط دفاع پرسپولیس خطرناک باشد.
کالدرون در بازیهای تدارکاتی اخیر بعضاً یکی مثل وحید امیری یا امید عالیشاه را کنار تنها هافبک دفاعی تیمش قرار داده و البته از دو هافبک دفاعی کنار هم نیز استفاده کرده است که طبعاً یکی شرح وظایف دفاعیتر خواهد گرفت و دیگری رو به جلوتر بازی میکند. این حالت دوم برای نوراللهی میتواند بهترین حالت ممکن باشد اما اگر قرار باشد او پشت سر یکی مثل امیری، عالیشاه یا بشار بازی کند کار بسیار سختی خواهد داشت.
منبع: ایران ورزشی
