جشن قرمز، عزای آبی
هواداران روی هوا
اولهگونار سولسشر تصمیم گرفت که پس از بازی از شاگردانش تعریف کند. حق هم با او بود. تکتک بازیکنانش کمترین اشتباهات ممکن را داشتند و همین نتیجه بازی را رقم زد. در خط دفاعی مگوایر مانند یک جواهر میدرخشید و انگار 80 میلیون پوند پول نقد به صورت کامل نمایان بود. منچستر در خط میانی با وجود همه کمبودها و پوگبایی که همچنان رگههایی از بیخیالی در بازیاش دیده میشود باز هم تیم سرتر بود. ستاره فرانسوی نشان داد که اگر بخواهد و تمرکز کند، میتواند تفاوتهای فراوانی را رقم بزند و خط حمله هم که دیگر احتیاجی به گفتن ندارد. شاید شانس هم به خصوص در گلهای دوم و چهارم یونایتد دخیل بود اما نمیتوان از فرصتطلبی راشفورد و مارسیال و البته سوییچهای مداوم و تمیز آنها به سادگی عبور کرد. مهاجمان یونایتد به خوبی در خط دفاعی آسیبپذیر چلسی رخنه کرده بودند و زهر خود را هم ریختند. برای اینکه درباره مدعی بودن شیاطین سرخ نظر بدهیم، اجازه دهید چند هفتهای صبر کنیم اما با این روحیه آنها قطعا امسال میتوانند خاطرات بد گذشته را پاک کنند.
یک شروع بیدفاع
فرانک لمپارد راست میگوید که اختلاف 2 تیم 4 گل نبود. در واقع چلسی در تمام پارامترهای آماری بهتر از میزبان عمل کرد و اگر بدشانس نبود و حتی یکی از 2 تیرکی که در نیمه دوم زد وارد دروازه میشد، نتیجه قطعا چیز دیگری بود. با وجود داشتن موقعیت خطرناک بیشتر، آبیها حتی یک گل هم نتوانستند به ثمر برسانند و شاید این نگرانکنندهترین نکته ممکن برای سوپرفرانکی باشد، اینکه باوجود ایجاد موقعیتهایی بیشتر از حریف حتی یک گل هم به ثمر نرسیده و از آنطرف 4 بار هم دروازه باز شده است. کپا درون دروازه حضور داشت که شاید اشتباه فاحشی روی گلهای خورده نداشت اما روی تمام توپهایی که به سمتش آمد به اصطلاح نه نگفت! در خط دفاعی کورت زوما یک فاجعه بود. شاید دلیل این اختلاف 4 گله نه سطح 2 تیم که سطح مدافعان وسط 2 تیم بود. در کنارهها امرسون شب بدی نداشت اما سزار آزپیلیکوئتا برای دومین سال پیاپی نشان داد که بازی در پست دفاع راست را به صورت کامل از یاد برده و سبک بازیاش به هیچ عنوان به فوتبال شناوری که چلسی قصد ارائه آن را داشت، نمیخورد. شاید امید اصلی آبیها بازگشت و آمادگی انگولو کانته باشد تا بتواند سر و سامانی به خط دفاعی تیم بدهد. در خط حمله هم البته هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد اما خب بر کسی پوشیده نیست که دست لمپارد بسته است. او حالا سوپرکاپ را پیش رو دارد؛ دیداری که قطعا دیگر آنقدر ریسکی نخواهد بود. شاید هم این یک شروع تلخ بوده تا چلسی پایانی تلخ نداشته باشد. اما هرچه بود هواداران لندنی هنوز امیدشان را به بهترین بازیکن تاریخشان از دست ندادهاند.
منبع: آخرین خبر
