زنوزی و پادشاههایی که تحقیر میشوند
یک سری بحث تخصصی اقتصادی مثل تهیه صورتحسابهای مالی و تعیین تکلیف دیون و بدهیها وجود دارد که کاری به آنها نداریم، اما پرسپولیس و استقلال برای اینکه بعد از واگذاری روی پای خودشان بایستند، نیاز به تامین منابع مالی مستمر و تضمینشده دارند. بدون تعارف اصل مطلب در این مورد حق پخش تلویزیونی است و باز بدون تعارف، اگر چنین پولی درست و منصفانه تقسیم شود، سرخابیها باید بیشترین سهم را از آن ببرند؛ خب دولت در این مورد چه کرده؟ شما اگر همین یک فقره حق پخش را درست میکردید، همینطور از در و دیوار برای پرسپولیس و استقلال مشتری میریخت؛ الان اما خرید این تیمها، به احتمال فراوان به منزله خرید بدنامی، گرفتاری و ورشکستگی است. مگر اینکه معجزهای رخ بدهد.
هفته گذشته محمدرضا زنوزی در قامت مالک تراکتورسازی راهی برنامه ورزش و مردم شده و آنجا از اینکه چرا باید از منابع عمومی و جیب 80 میلیون ایرانی برای اداره پرسپولیس و استقلال هزینه شود، گله کرده است. این اوج ظلم در حق سرخابیهاست؛ تیمهایی که اگر حقشان را بگیرند، به راحتی پتانسیل تبدیل شدن به بارسلونا و رئال مادرید منطقه را خواهند داشت، اما نهتنها گروگان سیستم ناکارآمد باشگاهداری دولتی هستند، بلکه باید طعنه و کنایه هم بشنوند که دستشان در جیب مردم است! به راستی کدام پدیده به اندازه بازیهای این دو تیم با رقبا، به این آسانی و گستردگی شور و نشاط سالم اجتماعی تولید میکند؟ هزار افسوس که دولت قادر به آزادسازی آنها نیست و این دو طفل مظلوم به اتهام ناصواب حیف و میل اموال عمومی، ملامت هم میشوند. شما فقط پولی که تلویزیون دولتی بابت پخش سالانه بیش از 60 بازی از این دو تیم باید به آنها میپرداخت را حساب کنید تا معلوم شود چه کسی به چه کسی بدهکار است!
منبع: بانک ورزش
