ورزش تهران

یادآوری چند کج‌سلیقگی

او که فصل قبل هم با به ثمر رساندن 30 گل در چمپیونشیپ، یکی از عوامل اصلی صعود قناری‌ها به لیگ برتر بود و در 29 سالگی درست است که خیلی دیر، اما کارآمد چهره شد. حالا با این افتخار نام پوکی بیش از پیش برای فوتبال‌دوستان جا می‌افتد و فقط طرفداران نورویچ امیدوارند که این درخشش مقطعی نباشد و او بازهم کاندیدای کسب عنوان بهترین بازیکن ماه شود. اما در تاریخ لیگ برتر ستارگان زیادی هم بودند که با وجود درخشش فراوان، ‌هیچ‌گاه این جایزه را به دست نیاوردند و این موضوع از همه عجیب‌تر بود. شاید بد نباشد برخی از این نام‌ها را به یاد بیاوریم.
پاتریک ویرا
خیلی جالب است که کاپیتان آن آرسنال رویایی که دوگانه انگلیس را بالای سر برد و تا مدت‌ها رکورد شکست‌ناپذیری را دراختیار داشت، در فصل 02-2001 به عنوان بهترین بازیکن فصل شناخته شد اما هیچ‌گاه عنوان بازیکن ماه را به دست نیاورد. شاید ملاک انتخاب این بوده که ماه‌های بازی ویرا را جمع بزنند و در پایان فصل او را یکی از بهترین‌ها انتخاب کنند، وگرنه او برای مدت زیادی در سطح بالا بازی می‌کرد و به جرات یکی از بهترین هافبک‌های تاریخ لیگ برتر بوده و هست.
وینسنت کمپانی
آسان است که نقش اول آن قهرمانی دراماتیک سال 2012 منچسترسیتی در لیگ برتر که اولین آن از سال 1968 بود را به سرخیو آگرو و آن گل لحظات پایانی‌اش در بازی آخر اختصاص بدهیم اما در صورتی که برد یک گله در دربی منچستر چند هفته قبل از آن را نادیده بگیریم. همان بردی که با ضربه سر شوت مانند کاپیتان کمپانی به دست آمد و جای 2 تیم در جدول را عوض کرد. کمپانی آن سال بهترین مدافع انگلیس بود و آن گل هم مهم‌ترین گل دوران بازی‌اش اما خب گویا در هیچ‌کدام از ماه‌های سال بازی‌اش، نظر اهالی اتحادیه را جلب نکرد. شاید دمبابا، پیتر اودموینگ و نیکیکا یلاویچ از کمپانی بهتر بودند که این جایزه را به دست آوردند!
پیتر اشمایکل
کسب تنها سه‌گانه تاریخ لیگ برتر و مهار پنالتی‌ها و ضربات اعجاب‌انگیز هم برای حتی یک بار انتخاب به عنوان بازیکن ماه کافی نبود؟ قبول. شاید آن‌ها با اشمایکل نسخه منچستریونایتد مشکل داشتند. حتی اگر او در باشگاهش و در حضور کلی ستاره بازهم به عنوان بازیکن فصل انتخاب می‌شد. اما این مورد چه؟ اکتبر سال 2001 و در لباس استون‌ویلا، با کسب 3 برد از 4 مسابقه و به جای گذاشتن 2 کلین‌شیت، بازهم اشمایکل بهترین بازیکن ماه نشد. جالب اینجاست که در جریان باخت برابر اورتون هم او تبدیل به اولین گلر تاریخ لیگ برتر شد که موفق به گلزنی می‌شود اما…
دیدیه دروگبا
باور این یکی که خیلی خیلی دشوار است. قهرمان 4 دوره لیگ برتر،‌ مرد همه کاره فینال لیگ قهرمانان 2012، 2 بار آقای گل لیگ برتر، عضو تیم منتخب لیگ برتر، فیفا، یوفا و مرد چهارم بالون دور. کسی که اگر وجود نداشت، احتمالا هیچ‌کس دوران مربیگری روبرتو دی‌متئو را به یاد نمی‌آورد. با این همه دستاورد و درخشش،‌ دروگبا اما حتی یک بار هم به عنوان بازیکن برتر ماه انتخاب نشد. حتی در فصل 10-2009 که در 32 بازی، 29 گل به ثمر رساند. شاید آن زمان جیمی بولارد و مارک شوارتزر از او شایسته‌تر بودند.
یحیی توره
اگر قبول ندارید که او بهترین هافبک تاریخ لیگ برتر باشد، پس حداقل باید توره را در‌کنار لمپارد، جرارد، کین و ویرا جزو بهترین‌ها قرار دهید. هافبک ساحل عاجی که در فصول 12-2011 و 14-2013 در تیم منتخب فصل قرار گرفت و در فصل 2014 رکورد اعجاب‌انگیز 24 گل زده را از خود به ثبت رساند. با این‌حال هافبک سابق بارسلونا هیچ‌گاه بازیکن برتر ماه نشد. فقط به یک بار کاندیداتوری او توجه کنید که حتی انگار از آدام جانسون، تیم کرول و کانر ویکها هم بهتر نبود!

منبع: آخرین خبر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا