توهم در باشگاه استقلال
مساله اصلا این نیست که این بازی را پرسپولیس برده است یا در دربی قبل وینفرد شفر هم این جملات را در کنفرانس مطبوعاتی و گفتگوهای کنار زمین گفته است. این ماجرای ریشهدار از یک نگاه به شدت سرخورده شکل میگیرد. اجازه بدهید از جایی شروع کنیم که احتمالا باید منشا چنین نگاه تخریبی برای تیمی باشد که قاعدتا بعد از هفته چهارم باید بین سه تیم اول باشد نه دو تیم آخر.
ماجرا از جایی آغاز میشود که مدیر تیم-اسمش فتحی است، یا خطیر و یا حتی فتحاللهزاده،فرقی نمیکند- میرود برای بستن قرارداد با سرمربی خارجی و او هم که احتمالا در مذاکرات اولیه وعدههایی از سوی آقای مدیر شنیده است، میآید سر میز و منتظر میشود تا پیشنهادها را بشنود. اما به جای پیشنهاد با سیلی از تعاریف مخدوش روبرو میشود که جای پیشنهاد را میگیرد. نمونهاش اینکه ما بهترین و پرتماشاگرترین تیم آسیاییم، دو بار قهرمان آسیا شدهایم، و با شما میخواهیم برای سومین بار این مقام را تکرار کنیم. حالا فکر کنید این ادبیات نه تنها با او که با بازیکن جوان اینجایی و مربی بیتجربه اینجایی هم گفته میشود. مرتب هم به آنها میگویند وزیر ورزش دوست ندارد شما قهرمان شوید. انگار یک آمپولی را تزریق کنند که بعدش همان حرفهایی از تریبونها زده شود که عین همدیگر است، بی کم و کاست و بی تغییر شخصیت آدمها(البته استثنائاتی هم در این میان مثل حسن روشن وجود دارد) بعد از مدتی هر کسی باشد این توهم را باور میکند که مثلا وقتی علی کریمی یا فرشید اسماعیلی پشت پنالتی قرار میگیرند، دست پنهان وزیری از آستین خارج شده و یکی را چیپ میفرستد به تونل استادیوم و دیگری را هم میکوید در دستان علی بیرانوند. حتما داور هم در اینجا نقش تعیین کننده ندیدن بیرون آمدن بیش از حد مجاز بیرو را بر عهده میگیرد و پنالتی اشتباهی که گرفته را اینجوری جبران میکند!
توهم اینکه «داریم خوب بازی میکنیم» نمیگذارد استقلال و مربیان و مدیرانش نقصها را ببینند و همین ندیدن نقصها باعث باخت در دربی و بقیه بازیهاست. این توهم سالهاست در تیم آبی گریبانشان را گرفته است، به طوری که سیاوش بختیاریزاده هم که قاعدتا باید به بعد فنی بازی بپردازد و تعصبش را برای یکی دو ساعت کنار بگذارد عینا این جمله را تکرار میکند. یادتان بیاید ده سال پیش صمد مرفاوی هم وقتی بازی را 2-1 به پرسپولیس دنیزلی باخت حرف از 12 امتیاز بالا بودن زد و در آخر فصل پرسپولیس را بالای سر خود دید. اینها نمونههایی است از تیمی که نمیخواهد خودش را سامان بدهد و همه ایراداتش را گردن زمین و زمان میاندازد. استقلال،تیم ریشهداری است، اما اگر با همین فرمان بخواهد برود و نتواند ایرادش را در خودش ببیند و آن را اصلاح کند، تیمهای دیگر معایب خودشان را رفع کردهاند و مقابل این تیم استقلال باج نخواهند و داد و این استقلال است که آخر فصل جایش بهتر از جایی که الان دارد نخواهد بود.
منبع: بانک ورزش
