ورزش تهران

حاشیه‌های سریع ترین مرد جهان

دویدن 100 متر در 76/9 ثانیه و رسیدن به مدال طلای جهان دستاورد بزرگ و قابل اعتنایی است. درست مثل سلطه‌ای که بر مسابقات قهرمانی جهان برای خودش به وجود آورد و در هر سه دور لقب سریع‌ترین دونده را به خود اختصاص داد.
مرحله به مرحله، از 98/9 ثانیه به 88/9 ثانیه و سپس76/9 ثانیه. نیازی به کمک‌داور ویدئویی نبود، نیازی به بازنگری مجدد نبود. همیشه برایش روز است.
باید نامی هم از جاستین گاتلین و آندره دی گراس برد که به ترتیب با 89/9 ثانیه نقره و 90/9 ثانیه برنز گرفتند اما این یک نمایش یک نفره بود. همه مسیر بهترین بود، به تنهایی، دست نیافتنی و این رضایت‌بخش است. یک پاسخ روشن به یک سؤال روشن، بهترین چه کسی است؟
ما حالا خیلی چیزها می‌دانیم و همینطور که جمعیت حاضر در ورزشگاه دوحه برای این دونده 23 ساله آمریکایی هورا می‌کشیدند اما نباید جزییات را فراموش کنیم. باید یادمان باشد که او حالا قهرمان جهان شده فقط به این خاطر که چند هفته پیش از اتهام دوپینگ تبرئه شد.
او سه بار در تست شرکت نکرد و همین کافی بود تا محروم شود اما هر بار که درباره یک قهرمان دو و میدانی تردیدهایی به وجود می‌آید، یک لایه از اعتماد برداشته می‌شود. یک سوراخ دیگر در این توپ ایجاد می‌شود و ما بیشتر آه می‌کشیم.
این گویا در تقدیر این رشته و بخصوص صد متر است، مسافتی که 9 تا از 10 نفر سریع تاریخ آن به نوعی با دوپینگ و مقامات آن ماجراهایی داشته‌اند. کولمن همیشه برای اثبات بی‌گناهی‌اش در موضوع دوپینگ سوگند می‌خورد و اگر او ناعادلانه با چنین شرایطی قهرمان می‌شود، برای این است که به اندازه کافی توجه نکرده. به خودش مربوط است، شاید برای همین بود که یک روز قبل از فینال صد متر، مایکل جانسون کارشناس تلویزیونی فعلی و ابرقهرمان سابق در 200 متر و 400 متر آمریکا گفت این پسر هیچ وقت نمی‌تواند چهره این ورزش باشد.
این اظهارات چند ساعت بعد به گوش کولمن رسید که به خاطر تست‌های دوپینگ یک ساعت دیرتر کنفرانس خبری‌اش را برگزار کرد. کولمن پاسخ داد: «مایکل جانسون هزینه‌های من را پرداخت نمی‌کند و چک‌های من را نمی‌نویسد. اگر چند بار تند ندویده بود، نمی‌دانستم اصلاً او چه کسی است. اهمیتی نمی‌دهم به چیزهایی که گفته اما تا حدودی با آن مخالفم. چهره ورزش کسی است که بداند به موقع باید چه کند و به درستی نماینده ورزش خودش باشد.»
به درستی نماینده ورزشت باشی؟ جالب است و بیشتر جلب توجه می‌کند اگر اظهاراتش را پیگیری کنی. آیا او به عنوان مثال در مسئولیت‌هایش بی‌اهمیت بوده؟
او ادامه داد: «نه، من بی‌توجه نبودم. می‌توانم باتجربه‌تر و پرتلاش‌تر شوم. من جوان هستم، به همه جای دنیا سفر می‌کنم، دوستان و خانواده‌ای در جاهای مختلف دارم. گاهی به ذهنت نمی‌رسد که رفتار درست را انجام دهی. سعی می‌کنم بعداً بیشتر کوشش کنم.»
خیلی ورزشکاران نخبه و حتی متوسط این مرز را شناسایی می‌کنند و به آن اهمیت می‌دهند. اینکه نمی‌تواند به خوبی به یاد بیاورد که در گذشته چه ناکامی‌هایی درباره دوپینگ داشته و تلاشش برای هیجان بخشیدن به این رشته و مسابقه، داستان یک جوان سیاهپوست بود که به رویایش رسیده.
کاری نمی‌شود کرد. اما به هر حال همه باید سلطان جدید این رشته را تحسین کنیم؛ جانشین گاتلین که خودش دو بار محروم شده. حالا کولمن به عنوان ششمین مرد سریع تاریخ که بهترین عملکرد شخصی‌اش را به دست آورده، سریع‌ترین دونده جهان است.

منبع: ایران ورزشی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا