کجایی کارلوس که یادت بخیر

حالا بعد از هواداران پرسپولیس در رسانهها هم از اعمال نفوذ سپاهانیها نوشته میشود و برخی پچ پچها و درگوشیها در بین اهالی رسانه که انگاری کلاه ویلموتس پشم ندارد به گوش میرسد. حالا میگویند ویلموتس دقیقا نقطه مقابل کیروش است و این هدف و استراتژی روسای فدراسیون در انتخاب مربی بوده تا پس از سالها کار سخت با کیروش یک مربی روی کار بیاید که دقیقا روحیات و اخلاقش نقطه مقابل کارلوس باشد پس چه کسی بهتر از ویلموتسی که بیکار بود و شد سرمربی تیم اول رنکینگ آسیا؛ میگویند او خلاف کیروش آرام است َ، گاها توصیه پذیر و تا حدودی حرف گوش کن، عصبی نمیشود. داد و قال نمیکند. پرخاشگر نیست و البته…..
در گذشته از خصوصیات اخلاقی منفی کیروش زیاد نوشتیم، از خوبیهایش هم بگوییم؛ یکی بود یکی نبود، یک مربی بود به نام کارلوس که نامش هم تن و بدن فدراسیون نشینها را میلرزاند. کسی جرات و هوس نمیکرد به او حتی خط و خطوط دهد که این را دعوت کن و آن را خط بزن و این را ببر تو لیست سفید و آن یکی را چون شجاع خلیلزاده را بگذار در لیست سیاه و یا مثلا این اردو از سپاهان بازیکنی دعوت نکن و آن اردو دعوت کن و اینجا بریم اردو و با فلان تیمی که ما میگوییم بازی تدارکاتی داشته باشیم، زمین کج بود اشکال ندارد و پاداش کم بود هم بیخیال و هر چه ما گفتیم و بریدیم و دوختیم صحیح است و از این جور چیزها.
هی روزگار، کجایی کارلوس که یادت بخیر، نیستی که ببینی آنهایی که جرات نمیکردند نفس بکشند و در کوچکترین کاری دخالت کنند الان چگونه همه چیز را در مشت خود گرفته و بی اذن و اجازه شان «مارک» نفس هم نمیکشد، کجایی کارلوس، شاید آن بداخلاقیهایت برای این فوتبال لازم بود، شاید…..
الغرض و خلاصه اینکه؛
نه به آن شوری شور کیروش و نه این بینمکی ویلموتس!
منبع: آی اسپورت و



