استقلالیها در بیم و امید
استقلال هنوز دارد تاوان کسب تجربه کسانی را میدهد که قرار بود کاربلد باشند و قرار بود نوآوری کنند و با وعده اصلاح و انجام اصلاحات آمدند!
عملکرد آقای فتحی را، از این پس باید دید و باید به داوری و به قضاوت نشست که میدانیم: … این هنوز از نتایج سحر است! برای آنکه صبح دولت تدابیر مدیرعامل فعلی استقلال بدمد، کمی صبر باید کرد و اندکی صبوری باید ورزید! اما همه حق دارند شگفتانه بگویند و اذعان کنند که «این جوریاش را دیگر ندیده بودیم»
آن جوری که حیرتزدگی همه را در پی دارد این است: استقلال میبرد، استقلال گلهای زیاد پرتعدادی میزند. استقلال گلهای نمونهوار و قشنگی را به تکرار و با تکرار صحنههای منجر به گل میزند، استقلال مورد اقبال و استقبال وجدآورانه هوادارانش قرار میگیرد، اما مدیریتش زیر سؤال است و مردم، طرفداران فوتبال، تماشاگران کمشمار و کمترشونده بازیها علیه مدیرعامل – به نمانیدگی و نیابت از جانب همه هیئت مدیره – حیا کن و رها کن سر میدهند. چرا؟ این پدیده چگونه پیدایش شد؟ تیم مورد عنایت و برخوردار از لطف مدیران در دایره عدم قبول و در چارچوب نخواستنیها!
استقلال که به لطف حضور استراماچونی بدل به تیم خوش نقش و خوشآهنگی شده هنوز با بقایای ناشیگری و پندارگراییهای صد درصد غلط دست و پنجه نرم میکند! استقلال سال ۹۸، چوب بیدانشی و فقر مدیریت سال ۹۲، ۹۳ و… را میخورد! پرونده این روزها و عدم مدیریت مدیران سالهای ۹۷ و ۹۸ و… هنوز رو نیامده و هنوز باز نشده!
در مورد پرسپولیس هم همین است، انصاریفرد با حجم عظیمی از اشتباهات و نابلدیها و غلطهای عملیاتی شده سالهای پیش روبهرو است، اگر قرار است او کاری را اصلاح کند یا به تشدید دردسرهای بپردازد، باید زمانی مناسب برایش قائل شد!
منبع: خبر ورزشی
