مردم نامحرم، رسانهها نامحرمتر
هیچکس نمیداند رئیس فدراسیون فوتبال دقیقاً کجاست و چه میکند؟ به مهدی تاج حق میدهیم از ترس پرداخت غرامت به مارک ویلموتس، مذاکره با برانکو یا هر گزینه دیگر که قرار است به جای مرد بلژیکی سرمربی تیم ملی شود را پنهان کند. او در این مرحله باید به گونهای پیش برود که فسخ قرارداد با سرمربی ناموفق تیم ملی خسارت مضاعفی به فدراسیون و فوتبال ایران وارد نکند، اما پنهان کردن محل مذاکره با ویلموتس را درک نمیکنیم. چرا نباید رسانهها و اهالی فوتبال بدانند مذاکره با سرمربی تیم ملی در چه شهر یا کشوری انجام میشود؟ نمیخواهیم در این روزهای حساس که فدراسیون فوتبال باید خودش را از شر یک همکاری نافرجام با یک اروپایی خونسرد (که در کوتاهمدت نشان داد هیچ سنخیتی با فوتبال ما، فضای داخلی کشورمان و روحیات مردم ایران ندارد) خلاص کند، مهدی تاج را تحت فشار قرار بدهیم، اما به هیچ شکلی هم نمیتوانیم خودمان را قانع کنیم مردم و رسانهها در این ماجرا نامحرم تلقی شوند. واقعاً چه اشکالی دارد خیلی ساده به اهالی فوتبال اعلام شود مذاکره برای فسخ قرارداد یا ادامه همکاری یا هر توافق دیگری با سرمربی تیم ملی، در فلان کشور و فلان شهر در حال برگزاری است؟ این که دیگر مبلغ و مفاد قرارداد نیست که دوستان بگویند بنا به دلایلی باید محرمانه بماند. این همه محافظهکاری را درک نمیکنیم. بر فرض محال که قرار است مقابل ویلموتس وانمود کنیم قصدمان فسخ قرارداد نیست و با شرایط سخت و اصرار به زندگی این مرد بلژیکی در تهران، او را به نقطهای برسانیم که خودش برای فسخ قرارداد پیشقدم شود و هیچ غرامتی از ما نخواهد. باز هم دلیلی ندارد محل مذاکره را به رسانهها نگوییم.
منبع: خبر ورزشی
