زلاتان را از مالمو بیرون ببرید
چند ماهی است که افسانه سوئدیها در شهر زادگاهش با خشم و خشونت روبهرو شده و ایبرا به عنوان یک مهاجم در تاریخچه باشگاه مالمو جایگاهش را از دست داده است. به عنوان یک سرمایهگذار در باشگاه رقیب مالمو، هاماربی و افتخار اینکه او میخواهد آنها را «بزرگترین باشگاه در اسکاندیناوی» تبدیل کند رابطه طرفداران مالمو و زلاتان را بعد از 25 سال شکرآب کرد. ماجرا از مجسمه زلاتان آغاز شد. در ماه اکتبر بود که باشگاه مالمو تندیس رکورددار گلهای ملی سوئد را در خارج از محوطه ورزشگاهش رونمایی کرد و البته زلاتان اعلام کرده بود که تمام شهروندان نمیتوانند از آن استقبال کنند. این بازیکن شاید آینده را پیشبینی کرده بود، چراکه در کمتر از چند ماه صحبتهایش به وقوع پیوست. در ساعات اولیه 5 ژانویه عدهای ناشناس مجسمه زلاتان را سرنگون کردند و این تندیس از مچ پای چپ او شکست تا پس از قطع بینی و رنگآمیزی با اسپری و حتی آتش زدن به صورت کامل تخریب شود.
زلاتان به روی هواداران چاقو کشید
خرابکاران شاید با تخریب مجسمه ایبرا نهایت خشم خود را نشان داده باشند اما احساس ناامیدی از مهاجم بلندقامت سوئدی بسیار گسترده است. اگرچه زلاتان به همراه سوئد هرگز به عنوان قهرمانی دست پیدا نکرد و کمتر از 50 بازی رسمی در تیم مالمو انجام داده بود اما هواداران مالمو علاقه شدیدی به او داشتند و حضور او در این باشگاه هرچند کوتاه اما برای آنها غرورآمیز بود. بنستون معتقد است: «پیش از این، او بازیکنی بود که شما به آن افتخار میکردید. یک فوقستاره جهانی که در باشگاه ما پرورش یافته، اما اکنون کسی نمیخواهد که چیزی درباره او بشنود. او فکر میکند ما باید از آنچه او برای ما انجام داد، سپاسگزار باشیم اما واقعا در مالمو او هیچ چیزی نبرد. او درنهایت در ازای پول زیادی باشگاه را ترک کرد.» الکساندر ایوانوویچ، یکی دیگر از هواداران مالمو توضیح داد که احساس قوی خیانت ناشی از تصمیم ایبراهیموویچ در تلاش برای کمک به باشگاه هاماربی شکل گرفته است: «دلیل خشم فراوان این روزهای هواداران دروغگویی زلاتان است. او همیشه میگفت که مالمو را به عنوان شهر خود دوست دارد و هیچ باشگاه بزرگتری وجود ندارد یا نمیتواند از مالمو برای او بزرگتر باشد. اگر او 25درصد از سهام آن باشگاه را خریداری میکرد و در مورد آن صحبت نمیکرد، بیشتر قابل باور و پذیرش بود. اما او با انجام این کار اعلام کرد که دوست دارد این تیم را به عنوان یکی از قویترین تیمها تبدیل کند. او با این کار نه تنها چاقو را در آورد که آن را هم روبهروی هواداران چرخاند تا هواداران مالمو بیشتر آسیب ببینند.»
این مجسمه را از مالمو ببرید!
عصبانیت در شهر آنقدر شایع است که معضل ناخواستهای را برای مقامات محلی برای اینکه باید کاری با مجسمه انجام دهند، ایجاد کرده است. اگر مجسمه بازیابی شود به احتمال بسیار فراوان دوباره تخریب میشود، مگر اینکه یک شرکت خصوصی امنیت حفاظت از آن را تامین کند. که البته این فرضیه هم بعید به نظر میرسد چراکه بعید است شرکتی حاضر شود در مقابله با هوادارانی که دیوانه مالمو هستند، سرمایهاش را هدر بدهد. پس تنها خواسته هواداران برآورده خواهد شد: خروج مجسمه از مالمو. 8 برابر امضایی که هواداران برای تایید جایگاه احداث مجسمه زلاتان جمعآوری کرده بودند، امروز خواستار انتقال آن به جایگاه دیگری هستند. کاوه حسینپور، نایبرئیس کمیته رسمی هواداران باشگاه مالمو، در جریان اتفاقاتی که رخ داده متعجب نیست: «ما به محض خرید سهام در هاماربی گفتیم که مجسمه باید منتقل شود. متاسفانه ویران کردن این اثر هنری اجتنابناپذیر بود. پس از سالها بازی در خارج از سوئد، او اکنون شهر و باشگاه خود را از دست داده است. درواقع مالمو ذهنیت زلاتان را شکل داد، زلاتان به هیچ عنوان مالمو را ایجاد نکرد.» ابراهیموویچ 19 سال پیش مالمو را ترک کرد و املاک خود در این شهر را سال 2015 به فروش رساند، بنابراین جای تعجب ندارد که او دیگر به مالمو برنگردد. پیشبینیها در اروپا انتقال این مجسمه به شهر میلان است؛ شهری که زلاتان در آن روزهای زیادی را سپری کرده و اکنون برای تیم این شهر هم بازی میکند.
