ورزش تهران

نسخه ناکارآمد وزیر ورزش برای فوتبال!

پرسپولیس و استقلال این روزها زیر سایه اخبار کرونا با بی‌تدبیری و بی‌پولی کمر خم کرده‌اند و اوضاع فوتبال ملی هم اگر بدتر از سرخابی نباشد بهتر نیست. سرخابی پایتخت در چند روز اخیر دستخوش تحولات خواسته و ناخواسته‌ای بوده‌اند که به زعم بسیاری نه تنها گره‌ای از گره‌های کوچک و بزرگ آن‌ها را باز نخواهد کرد بلکه گره‌هایشان با این حجم از بدهی و مشکلات و پرونده‌هایی که در فیفا دارند کورتر خواهد شد. برای خیلی‌ها سوال است که وزارت ورزش به عنوان متولی اصلی باشگاه‌های پرسپولیس و استقلال دقیقا دنبال چیست و چه سیاستی را در قبال آن‌ها دارد؟ آیا اصلا سیاست و تدبیر و هدفی برای سر و سامان دادن سرخابی وجود دارد یا حکایت هرچه پیش آید خوش آید است؟ چرا حال و روز 2 باشگاه بزرگ و پرطرفدار همیشه ناخوش است و طرفداران و پیشکسوتان و اعضای 2 تیم همواره از وضعیتشان شاکی و ناراضی هستند؟ وزیر ورزش در کجای داستان سرخابی قرار دارد و نقش او در بی‌ثباتی پرسپولیس و استقلال چیست و چقدر است؟ چیدمان و گزینش و انتخاب هیئت‌مدیره‌های 2 باشگاه در 7 سال اخیر واقعا بر چه اساس و اصولی صورت گرفته که هیچ کدام ثبات نداشته‌اند و پرسپولیس و استقلال به «محله برو بیا» تبدیل شده است؟ چرا مدیرانی که چه به عنوان عضو هیئت‌مدیره و چه به عنوان مدیرعامل انتخاب شده‌اند به جای حل بحران‌های سرخابی بحران‌های جدیدی ایجاد کرده و جالب‌تر این‌که پس از برکناری یا استعفا از سوی هیچ فرد یا نهاد مسئولی مورد بازخواست قرار نگرفته‌اند؟ این‌ها همه سوالاتی است که پاسخش نزد یک نفر است؛ سلطانی‌فر، وزیر ورزش و جوانان که در همه این سال‌ها تنها چیزی که با قاطعیت در موردش گفته می‌شود علاقه و تعصب رنگی اوست و البته دخالت اطرافیانش در تصمیم‌های وزارتخانه که نه تکذیب شده و نه تایید!
در مورد تیم ملی هم پرونده مارک ویلموتس و ماجرای غرامت 100 میلیاردی که با بی‌تدبیری مدیران وقت روی دست فوتبال ایران گذاشته شده و هیچ کسی هم مسئولیت آن را گردن نمی‌گیرد باز است و هنوز فوتبال‌دوستان با انتخاب دراگان اسکوچیچ برای سرمربیگری تیم ملی کنار نیامده‌اند. انتخابات فدراسیون فوتبال و اساسنامه مورددار آن هم که درد دیگر فوتبال ایران است که فیفا هم به آن ورود کرده و هنوز تکلیف آن مشخص نیست و مهدی تاج، رئیس سابق فدراسیون فوتبال هم بدون هیچ بازخواست و توضیح و شفاف‌سازی راهی سفر فرنگ شده تا خستگی این همه بی‌تدبیری در دوران مدیریتش را در آلمان رفع کند! درست است فدراسیون فوتبال به خاطر اساسنامه خاص آن و تاکید فیفا، یک نهاد کاملا غیردولتی است و طبق قوانین فیفا دخالت دولت‌ها در امور و اداره این فدراسیون ممنوع است و اگر چنین شود فدراسیون جهانی فوتبال رای به تعلیق فوتبال آن کشور می‌دهد اما بعد نظارتی را نه فیفا و نه هیچ نهاد دیگری نمی‌تواند از دولت‌ها سلب کند. در ایران هم نظارت بر عملکرد فدراسیون‌های ورزشی مستقیما با وزارت ورزش و جوانان است و دیگر نهادها از جمله سازمان بازرسی کشور و مجلس هم نقش نظارتی را در مورد همه نهادهای دولتی و غیردولتی ایفا می‌کند. بنابراین وقتی کار فدراسیون فوتبال چه از لحاظ فنی و چه مسائل مالی و غیره دچار مشکل شده و صحبت از فساد در این فدراسیون می‌شود وزارت ورزش و جوانان اولین جایی است که باید در مورد آن توضیح دهد به خصوص در مورد این‌که چرا به فدراسیون فوتبال اجازه عقد قرارداد ترکمانچای‌گونه با مارک ویلموتس داده شده است؟ اگر هم وزارت ورزش مدعی است مجوزی نداده یا در جریان نبوده عذر بدتر از گناه است! به گفته برخی از اهالی فوتبال شخص وزیر ورزش یکی از مخالفان ادامه همکاری کارلوس کی‌روش، سرمربی سابق و پرتغالی تیم ملی بوده، اگر چنین باشد ایشان باید در مورد فراری شدن کی‌روش و به هم ریختن فوتبال ملی و نتایج ضعیف آن پاسخگو باشد. به راستی چرا نهادهای نظارتی برای یک بار هم که شده از وزیر ورزش درباره حال و روز ناخوش ورزش و به خصوص فوتبال و تصمیم‌های عجیب و ناکارآمد او سوال نمی‌کنند یا اگر سوال و بازخواستی شده چرا رویه تغییر نکرده و آش همان آش و کاسه همان کاسه است؟

منبع: آخرین خبر

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا