دسته گل در مستطیل سبز!
برخی مسئولان و مدیران ورزشی در کشورمان شب میخوابند و صبح با وضع یک قانون عجیب و غریب نه تنها ایرانیها، بلکه همه دنیا را حیرتزده میکنند و متاسفانه در این بیراههای که در پیش گرفتهاند، به رشته پرطرفدار فوتبال بیش از دیگر رشتهها توجه میکنند!
عصرشهروند — در تازهترین اقدام مدیران وزارت ورزش ۲ باشگاه پرطرفدار پایتخت یعنی استقلال و پرسپولیس تا اطلاع ثانوی از جذب بازیکنان و مربیان خارجی منع شدهاند. بعد از رونمایی از این قانون عجیبو غریب و کاملا من درآوردی که احتمالا نتیجه جلسهای ۵ دقیقهای در وزارت ورزش بوده، خیلی از سایتها و خبرگزاریها شروع به انتقاد کردند و خراسان ورزشی هم با برشمردن دلایل مختلف همسو با موج انتقادات از تصمیم غیرکارشناسانه وزارت ورزش بود. در این مطلب قصد نداریم با تکرار مکررات به انتقاد از این قانون بپردازیم اما بد نیست با مروری بر قوانین من درآوردی که عمدتا زاییده فکر مدیران ناکاربلد بوده، به گذشته برگردیم تا بلکه برای پیشبینی سرنوشت این قانون جدید به مدیران وزارت ورزش و فدراسیون و سازمان لیگ و… کمکی کرده باشیم!
سقوط استقلال با یک قانون عجیب
استقلال پس از قهرمانی آسیا در سال۷۰ با قانون عجیب و غریب فدراسیون فوتبال دوران ناصر نوآموز، به دسته سوم سقوط کرد. استقلال در مسابقات قهرمانی کشور که در ۲ گروه برگزار میشد، در گروه خودش سوم شد و به نیمهنهایی نرسید و در بدترین حالت زمان خودش قرار داشت و تیم ششم کشور بود. ولی به بهانه کم کردن تیمهای تهرانی، ۳ تیم پاس (قهرمان لیگ) و پرسپولیس و سایپا را به عنوان تیمهای دیگر تهران به لیگ دسته اول معرفی کردند و استقلال را با یک قانون من درآوردی به لیگ دسته سوم فرستادند که با قهرمانی در مسابقات به لیگ یک برگشت. آن روزها استقلال در لیگ دسته سوم همه تیمها را با اختلاف چند گل میبرد و در فاصله چندین هفته تا پایان لیگ دسته سه، قهرمانیاش قطعی شده بود. جالب است بدانید که اگر سال بعد هم این قانون عمل میشد، آنوقت پرسپولیس سر از دسته سوم در میآورد چون استقلال در مسابقات انتخابی تهران اول شد و پاس و سایپا در ردههای بعدی قرار گرفته بودند ولی دیگر آن قانون عجیب برداشته شد!
دردسر ملیپوش داشتن
در دهه هفتاد بود که یک قانون عجیب به دردسر بزرگ فوتبال ایران و پرسپولیس تبدیل شد. سرخها که در ادوار پنجم (۱۳۷۴) و ششم (۷۶-۷۵) لیگ آزادگان قاطعانه قهرمان شده بودند، لیگ هفتم را به دلیل داشتن ۱۳ ملیپوش از دست دادند. ایران در آن سال ۱۷مسابقه برگزار کرد و ۸ آذر ۷۶ با حماسه ملبورن برای اولین بار بعد از انقلاب به جامجهانی رفت، اما بهای این شیرینی را پرسپولیس با از دست دادن «سومین» قهرمانی متوالی داد! وقتی تیم رقیب ۱۵بازی در لیگ هفتم (۷۷-۷۶) آزادگان کرده بود، پرسپولیس فقط ۴ بازی داشت و در پایان دور رفت-، چون عملا مشخص شد فرصتی برای برگزاری بازیهای معوقه پرسپولیس وجود ندارد- فدراسیون پرسپولیس را کنار گذاشت تا عابدزاده، نکیسا، محرمی، میناوند، پیروانی، نادر محمدخانی، شاهرودی، سعداوی، استیلی، مهدویکیا، سراج، کاویانپور و… به راحتی فقط در بازیهای ملی تمرکز کنند. در غیاب پرسپولیس قهرمانی به استقلال حجازی رسید.
قانون ۲۷ سالهها
قانون ۲۷ سالهها قانونی بود که در زمان خودش خیلیها را انگشت به دهان گذاشت. براساس این قانون بازیکنانی که بیشتر از ۲۷ سال سن داشتند، نمیتوانستند پیراهن تیم ملی را بر تن کنند. در آن زمان این قانون موجب شد تا خیلی از بازیکنان مانند مرحوم ناصر حجازی و علی پروین که در اوج بودند و میتوانستند به تیم ملی کمک کنند، مجبور شوند که از تیم ملی خداحافظی کنند. جالب است بدانید که این قانون برای جوانگرایی در فوتبال کشور وضع شده بود!
پیدایش منشور اخلاقی
منشور اخلاقی و رفتاری فوتبال ایران یک آییننامه انضباطی مصوب هیئترئیسه فدراسیون فوتبال ایران (۱۳۸۷) بود. منشور اخلاقی ابتدا در فصل ۸۹-۸۸ لیگ برتر اجرا شد. اجرای این آییننامه مخالفتهای فراوانی را در بین بازیکنان، مربیان، مدیران باشگاهها، رسانهها و حتی برخی مسئولان فدراسیون فوتبال برانگیخت اما اجرای آن با موافقت هیئترئیسه فدراسیون فوتبال و بویژه پشتیبانی عزیز محمدی رئیس سازمان لیگ و علیپور دبیر ستاد منشور اخلاقی ادامه یافت. این منشور آنقدر در فوتبال ناکارآمد بود که حتی برای مخترعان و ابداعکنندههای خود هم جای هیچ دفاعی را باقی نگذاشت!
سقف قراردادها
قرار دادن سقف برای مبلغ قراردادهای بازیکنان و مربیان لیگ برتر، بزرگترین اشتباهی بود که فدراسیون فوتبال میتوانست انجام دهد. تعیین سقف قراردادها باشگاهها را ملزم میکرد تا سقف قرارداد را به بازیکنان پرداخت کنند. قانون سقف قراردادها نه تنها هیچ تاثیر مثبتی در فوتبال ایران نگذاشت، بلکه باشگاهها را به سمت و سویی هدایت کرد که کارهای غیرقانونی انجام دهند. باشگاهها در دوران این قانون مجبور شدند برای جذب بازیکنان موردنظر خود به کارهایی مثل اهدای خانه، زمین، ماشین و اموال ارزشمند دیگر روی آورند.
قهرمانی بدون بازی!
پرسپولیس تهران ۲ فصل متوالی است که بدون برگزاری بازی سوپرجام با حکم رسمی سازمان لیگ، عنوان قهرمانی سوپرجام ایران را به دست میآورد. در یک مورد با توجه به مستندات موجود و تایید آنها توسط دادگاه عالی ورزش مبنی بر عدم حضور استقلال در سوپرجام میتوان قهرمانی پرسپولیس را قانونی دانست اما مورد دوم با هیچ استدلالی قابل توجیه نیست. اینکه پرسپولیس هم در لیگ و هم در جام حذفی قهرمان شده، به هیچ عنوان نمیتواند به معنای قهرمانی این تیم در سوپرجام شود اما سازمان لیگ سعی کرد با یک همین قانون عجیب از دردسرهای سوپرجام که از ابتدا در برگزاری آن دچار مشکل بوده فرار کند!
