روش خانگی تست سلامت بینایی نوزادان

این متخصص اطفال بیان کرد: در زمان نوزادی برای اطمینان از سلامت بینایی فرزندتان، در حالی که انگشتان خود را در فاصله ۲۰ تا ۲۵ سانتی متری چشم‌های کودک نگه داشته‌اید، آنها را در مقابل فرزندتان تا حدود ۳۰ سانتی متری هر طرف سر او حرکت دهید، کودک باید انگشتان تان را تا حدود ۱۵ سانتی متر از هر طرف خط وسط تعقیب کند.

کودک باید در چهار هفتگی انگشتان والدین را تعقیب کند

محتشمی ادامه داد: در چهار هفتگی، در حالی که انگشتان خود را در فاصله ۲۰ تا ۲۵ سانتی متری چشم‌های کودک نگه داشته اید آنها را در مقابل فرزندتان تا حدود ۳۰ سانتی متری هر طرف سر او حرکت دهید، کودک شما باید انگشتان‌تان را در محدوده تقریبا ۴۵ تا ۶۰ سانتی متری تعقیب کند.

وی افزود: در ۱۲ هفتگی، آزمون چهار هفتگی را برای کودک تکرار کنید؛ کودک باید بتواند انگشتان شما را به طور کامل از یک طرف تا طرف دیگر تعقیب کند، طوری که چشمانش یک محدوده ۱۸۰ درجه را طی کند، اگر کودک شما در این سن نمی‌تواند انگشتان شما را در این محدوده حرکتی تعقیب کند باید با پزشک مشورت کنید.

تست‌های تشخیص سلامت بینایی نوزاد در ۱۶ هفتگی

این متخصص اطفال تشریح کرد: در ۱۶ هفتگی، چشم‌های نوزادان اغلب هر یک به طور مستقل حرکت می‌کند، ولی تا سن ۱۶ هفتگی دید دو چشمی ایجاد می‌شود، یعنی هر یک از چشم‌ها از حرکات چشم دیگر تبعیت می‌کند و کودک به تدریج دید سه بعدی پیدا می‌کند، یک شی آشنا مثل شیشه شیر یا اسباب بازی به کودک خود نشان دهید که بخواهد آن را بگیرد، وقتی چشمان کودک ثابت شدند متوجه واکنشی در چهره او می‌شوید، اگر فرزند شما به این طریق نسبت به مناظر جالب توجه واکنش نشان نمی‌دهد با پزشک مشورت کنید.

محتشمی ادامه داد: در ۲۰ هفتگی، فرزندتان را به پشت بخوابانید و ببینید می‌تواند دست خود را ببیند یا خیر؛ کودک شما حرکات انگشتان خود را تماشا و سعی می‌کند دستانش را طوری به هم بچسباند که انگشتان ۲ دستش روی هم قرار بگیرند.

وی اظهار کرد: در ۲۴ هفتگی، اسباب بازی‌های کودک را در یک طرف او بگذارید و ببینید آیا او به محرک‌های بصری که کمی خارج از دید مستقیم او هستند پاسخ می‌دهد یا خیر؛ کودک وضعیت خود را با خم شدن به عقب یا پایین آوردن سر برای دید بهتر طوری تنظیم می‌کند که بتواند اشیا را ببیند، اگر فرزند شما این گونه رفتار نکرد باید با پزشک مشورت کنید.

این متخصص اطفال افزود: در یک سالگی، برای آزمون واکنش نسبت به حرکت، یک شی را به سرعت در حوزه دید کودک خود حرکت دهید؛ کودک باید بتواند شی را که به سرعت حرکت می‌کند با چشمانش و بدون چرخاندن سر، تعقیب کند، اگر فرزندتان شی متحرک را تعقیب نمی‌کند بهتر است با پزشک مشورت کنید.