نشست بررسی فیلم «اینستاگرامر» برگزار شد
به گزارش عصر شهروند ،سینا کیانپور دلیل پرداختن به شخصیتهایی را که در شبکه اینستاگرام معروف شده اند، شهرت بیدلیل توصیف کرد و گفت به سراغ کسانی رفته که دلیلی برای محبوبیت آنها نبوده است.
در ابتدا سیدمهدی سجادزاده مختصری از رزومه سینا کیانپور گفت:«او فارغالتحصیل رشته کارگردانی سینما از دانشگاه سوره تهران در مقطع کارشناسی و رشته عکاسی از دانشگاه تهران است و فیلم کوتاه «برای زمستان آماده شو» را در کارنامه خود دارد و این اولین فیلم بلند اوست.»
در ادامه سینا کیانپور در مورد شکلگیری این فیلم توضیح داد:«فیلمساز همیشه دنبال یک سوژه خوب است. من هم دنبال یک شروع خوب بودم و یک سوژه خوب. ایده این کار همیشه در ذهنم بود همان اوایل که اینستا گرام آمد من از آن استفاده میکردم یک روز که با دوستم بیرون رفتم دیدم كسي با او سلام و علیک کرد و وقتی از طرف مقابل پرسید کیست؟ گفت از فالورهایتان هستم. برایم خیلی جالب بود.»
کیانپور در مورد روندی که برای ساخت فیلم طی کرده است، افزود:«سال ۹۳ احساس کردم در فضای اینستا اتفاقاتی درحال افتادن است یعنی یک عده مرتب تکرار میشدند که من آنها را نمیشناختم. شهرت جدیدی داشت شکل می گرفت که آدم های معمولی آن را تجربه میکردند و توسط رسانهای به دست میآمد که در دست همه ما هست. فکر کردم سوژه خوبی است. سوژهای که من زود متوجه آن شده بودم. الان که فیلم را میبینیم همه متوجه سوژه هستند اما موقع ساخت این فیلم کسی به این جنبه اینستاگرام فکر نکرده بود.»
کارگردان مستند «اینستاگرامر» در پاسخ به این پرسش که معنی نامی که برای فیلمش برگزیده چیست، توضیح داد:«خود اینستاگرام به هر کسی که اینستا دارد اینستاگرامر میگوید اما به شکل رسمی کسانی که از ابزار اینستاگرام استفاده میکنند که به شهرت برسند اینستاگرامر هستند مثلا بهنوش بختیاری اینستاگرامر نیست او یک سلبریتی است که از اینستا هم استفاده میکند. اینستاگرامرها خودشان را به وسیله اینستا در معرض دید قرار میدهند تا به شهرت برسند.»
کیانپور در پاسخ به این پرسش که جامعه آماریاش را چگونه انتخاب کرده و آیا کسی را هم حذف کرده است، گفت:«یک عده را میشناختم اما تحقیق بیشتری که کردم تعداد افراد هم بیشتر شد مثلا من از همان اول سروش را میشناختم اما وقتی پروسه تحقیق ۶ تا ۷ ماه طول کشید تعداد این افراد زیاد شد. در مورد حذف افراد هم من اصلا به راشهای سه نفر از کسانی که از آنها فیلمبرداری کردم دست نزدم و یک نفر را هم که بعد از نمایش نسخه یک ساعت و ۴۰ دقیقهای سینما حقیقت حذف کردم چون متوجه شدم فیلم بلند است.»
کیانپور با اشاره به اینکه «اینستاگرامر» در مورد معروفهاي اینستا گرام نیست عنوان کرد:«من یک کلیپ برای فیلم ساختم که معروفهای اینستا را نشان میداد بعد میگفت این فیلم در مورد آنها نیست. دوست داشتم اینستاگرامر در مورد آدمهایی باشد که بیدلیل معروف هستند. دو ویژگی هم دارند اول اینکه اینها اولینها هستند و دوم اینکه شهرتشان بیدلیل است. میخواستم در اینها یک ویژگی مشترک باشد در عین حالی که با هم متفاوت هستند و هروقت کسی کم آورد در وسط فیلم دیگری بتواند حرفش را ادامه بدهد. نمیخواستم فیلم اپیزودیک باشد. این افراد از روحانی تا مادر خانواده و جوان ۲۰ ساله همه یک کار انجام میدهند، عکس میگیرند و به اشتراک میگذارند حالا یکی از نعلیناش یکی از کفشهایش.»
او در مورد مدت زمان ساخت فیلمش توضیح داد:«تحقیق و تدوین فیلم خیلی زمان برد اما فیلمبرداری خیلی طول نکشید. بخش زیادی از فیلم مصاحبه بود که بیشترش دو دوربینه ضبط شد. عمده فیلمبرداری در نیمه سال ۹۵ انجام شد مثلا سروش مدت زیادی سرکارم گذاشت و زمان زیادی گرفت و البته وقتی سوژه تو واقعی است مجبوری برایش منتظر بمانی. تدوین هم به دلیل تنوع کاراکترها زمان برد ضمن اینکه قرار بود کس دیگری تدوین را انجام دهد اما نشد و مدت زیادی فیلم دستش بود تا سرانجام خودم مجبور شدم آن را تدوین کنم.»
من تحلیلگر این موضوع نیستم اما طبق آمارهای جهانی در دو سال اخیر تعداد کاربران اینستاگرام دو برابر شده است من هم اگر بخواهم دوباره فیلمی با این مضمون بسازم به هسته مرکزی این موضوع که همان شهرت الکی است که جدی شده، میپردازم
کیانپور با اشاره به واژههای مخصوص جماعت اینستاگرامی در مورد مفهوم واژه میکروسلبریتی گفت:«این جماعت واژهها و آئینهای مخصوص به خودشان را دارند. اگر شما یک سلبریتی واقعی داشته باشید مثل کیم کارداشیان معنی میکروسلبریتی خرده ستاره است. آنها کارکردی مثل ستارهها دارند اما در جمعی محدودتر.»
در این قسمت نشست مجری برنامه ضمن عنوان کردن این موضوع که کیانپور در مصاحبهای گفته است دیگر درمورد چنین موضوعی فیلم نمیسازم علت را جویا شد. در پاسخ کارگردان «اینستاگرامر» با تشکر از دقت سیدمهدی سجادزاده در دنبال کردن گزارشهای هنروتجربه و تسلطش در اجرای برنامه توضیح داد:«اینطور نگفتهام، من کارشناس اجتماعی این موضوع نیستم. دوست داشتم قصه آدمهایی را که درگیر اینستاگرام هستند، داشته باشم و بیشتر از آن دوست دارم فیلم بسازم و به دنبال موضوعات جذاب هستم. این موضوع هم جذاب بود، فیلمم را ساختم و تمام شد.من تحلیلگر این موضوع نیستم اما طبق آمارهای جهانی در دو سال اخیر تعداد کاربران اینستاگرام دو برابر شده است من هم اگر بخواهم دوباره فیلمی با این مضمون بسازم به هسته مرکزی این موضوع که همان شهرت الکی است که جدی شده، میپردازم.»
کیانپور در تأیید نظر یکی از حضار که برگ برنده فیلمش را حضور روحانی فیلم میدانست، گفت:«علت این جذابیت یکی این است که این شخص خودش آدم جالبی است و دیگر اینکه صادق است و راحت حرف میزند و میگوید چرا اینجاست و این کارها را میکند. دومین دلیل هم به خاطر این است که یک روحانی است و ما چون نگاهی کلیشهای به آنها داریم وقتی کاری که از ذهن ما دور است انجام میدهند برایمان جذاب میشود.»
کارگردان «اینستاگرامر» درمورد چگونگی نزدیک شدن به سوژههای فیلمش توضیح داد:«در مستندسازی شما ناچارید این کار را انجام دهید، از دور نمیتوانید سوژه را دنبال کنید. شما به آنها نزدیک میشوید و آنها هم گاردشان را برای شما باز میکنند و به شما نزدیک میشوند. اگر آن آدمها متوجه صداقت شما شوند و بدانند قرار نیست فریبشان بدهید به شما اعتماد میکنند و جلوی دوربین شما راحتترند. در مستند سازی شما دلتان میخواهد حرفی را بزنید که گاهی این آدمها خوششان نمیآید چون این آدمها میدانند تو چه میخواهی در موردشان بگویی خیلی کارتان سخت میشود و باید دست به عصا راه بروید اما حرفتان را هم بزنید.»
درپایان کیانپور با توضیحی مختصر در مورد کار جدیدش گفت:«اینستاگرامر را با بودجه شخصی ساختیم و خیلی سخت بود هرچند فروش فیلم نسبت به مستند خوب بوده اما دیگر نمیشود این کارها را کرد. اکنون به ایدهای جدید فکر می کنم اما برای شروع کار مشکلمان مالی است. این راهم بگویم که این جلسه بهترین نشست فیلمم بود.»
منبع : هنر و تجربه
