والیبال در قربانگاه مدعیان و ناکامان!
در روزهایی که ملیپوشان والیبال ایران به شدت در تلاشاند تا برای دومین بار بلیت المپیک را اوکی کنند، جنگ قدرت بر سر تصاحب صندلی ریاست این فدراسیون پر زرق و برق بالا گرفته؛ جنگی که صدای اعتراض سعید معروف کاپیتان تیم ملی را هم بالا برد تا فدراسیون را بیدر و پیکر بخواند و بازیکنان را تحتفشار. از یک طرف معاون وزیر ورزش برای برگشت به پست قبلیاش خیزبرداشته و استعفای یواشکیاش به سلطانیفر به شرط ریاست در والیبال را تکذیب میکند و از طرف دیگر گویا تاب سرپرست غیرقانونی اسبق هم سرآمده. افشین داوری که بسیار دلخوش بود در بحبوحه رقابتهای والیبال قهرمانی آسیا از سرپرستی کنار بکشد و برای ریاست ثبتنام کند، در واپسین روز از فرصت باقیمانده برای کاندیداتوری با دست رد وزیر به سینهاش مواجه شد. بر باد رفتن رویای ریاست بر والیبال همانا و سرآمدن تحمل او هم همان. گویا مخالفت وزیر ورزش برای کاندیداتوری داوری در انتخابات آتی ریاست فدراسیون والیبال به قدری برای او گران تمام شد که تصمیم گرفت در جشن قهرمانی آسیای شاگردان کولاکوویچ در تهران با رفتار عجیباش این موضوع را به رخ همه بکشد. او ابتدا درکنار مسئولان داخلی و خارجی حاضر در مراسم ننشست و سپس هنگام خوانده شدن نامش برای اهدای کاپ و مدال به تیم سوم مسابقات، وارد گود نشد تا مسئولان برگزاری جشن به ناچار مجبور شوند بار دیگر از تقیزاده معاون پارلمانی وزارت ورزش بخواهند جور داوری را بکشد! البته کار به همینجا هم ختم نشد و داوری که درواقع نقش میزبان جشن را برعهده داشت، بدون اینکه حتی از یکی از مدعوین داخلی و خارجی خداحافظی کند، در سکوت، سالن 12هزار نفری آزادی را ترک کرد تا این رفتار نسنجیده موردانتقاد عضو فراکسیون ورزش مجلس قرار بگیرد و محمدجواد جمالی نوبندگانی با تاکید بر اینکه رفتار داوری خارج از شأن بود در انتقادی تند و تیز از او بگوید: «این نوع رفتار و واکنشها از سوی داوری در حضور تیمها و رسانههای خارجی نشان داد که تصمیم وزیر ورزش و جوانان در مخالفت با حضور او در انتخابات فدراسیون والیبال کاملا درست بوده.» مسئله اصلی اما اینجاست که داوری بعد از به نمایش گذاشتن آن رفتارهای عجیب و غریب برای به تصویر کشیدن اعتراضاش، مدتی است که اصلا به فدراسیون والیبال هم نرفته! آن هم درست در شرایطی که تیم مهیای حضور در جامجهانی ژاپن بود. طبق شنیدهها درست از تاریخ 24 شهریور که داوری به صورت قانونی حق امضای اسناد و مدارک در فدراسیون والیبال را نداشته، دیگر به فدراسیون هم نرفته و گفته میشود او اتاق کارش و اتومبیل فدراسیون را هم تحویل داده. در تشریح بیاهمیت بودن والیبال برای داوری همین بس که او ابتدا در جریان رقابتهای قهرمانی آسیا که طی آن تنها 8 تیم جواز حضور در آخرین مرحله انتخابی المپیک را میگرفت، بدون توجه به حساسیت این رقابت برای ایران، تصمیم به استعفا از پست سرپرستی گرفت تا صندلی ریاست را از دست ندهد و در گام دوم برای تکمیل پازل بیتوجهیاش به این رشته، 2 هفته قبل از اعزام تیم ملی به جامجهانی ژاپن بار دیگر پشت ملیپوشان والیبال را خالی کرد و به خاطر ناراحتی از تصمیم وزیر این بار فدراسیون را کاملا ترک کرد؛ بدون اینکه حتی برایش مهم باشد تیم ملی در جریان این اعزام ممکن است با مشکل یا مسئلهای روبهرو شود. البته او پیش از رفتن، دست به کار عجیب دیگری هم زد؛ ممانعت از اعزام خبرنگار و سرپرست روابط عمومی فدراسیون والیبال همراه با تیم. او که قبلا هم اجازه اعزام خبرنگار همراه تیم ملی به چند تورنمنت از جمله لیگ جهانی(هفته دوم) و مرحله اول انتخابی المپیک- روسیه را نداده بود، گفته میشود پیش از رفتنش از فدراسیون با اعزام سرپرست روابط عمومی به ژاپن هم مخالفت کرده. این اتفاق درحالی رخ داده که این اعزام هیچ هزینهای برای فدراسیون نداشت. به این ترتیب به نظر میرسد شاید داوری از دست زدن به چنین اقدامی، اهداف خاصی را دنبال کرده. چراکه پیشتر برخی سایتهای تخصصی از حضور یک آقازاده دیگر در والیبال خبر داده و مدعی شده بودند قرار است پسر افشین داوری کارهای مربوط به طراحی و راهاندازی سایت جدید فدراسیون والیبال را برعهده بگیرد. اما بلافاصله با بررسی کارشناسان مشخص شد که آقازاده مذکور اساسا اینکاره نیست و جلوی کار گرفته شد. این مسئله گویا به مذاق داوری خوش نیامد و شاید به همین خاطر هم بود که ابتدا با اعزام سرپرست روابط عمومی به عنوان تیم ژورنالیست به جام جهانی مخالفت شد و سپس با اعزام یک خبرنگار دیگر به مسابقات هم موافقت نگردید(به دلیل هزینهبر بودن اعزام. چون با نرفتن سرپرست روابط عمومی، گزینه مدنظر باید با هزینه فدراسیون راهی مسابقات میشد.) به اینترتیب سروقامتان ایران در شرایطی در ژاپن با حریفان خود روبهرو میشوند که قطعا اخبار تیم ملی با تاخیر و شاید هم کمی و کاستی به دستمان برسد. با این حال اما گویا تنها چیزی که در این بین اصلا مهم نیست فقط و فقط تیم ملی است و بس. چون درحال حاضر گویا آقایان فقط مشغول تقسیم قدرت هستند و کسانی هم که از گردونه رقابت خارج شدهاند، به دنبال تسویه حساب!
منبع: آخرین خبر
