آقای ویلموتس، خجالت نمی‌کشی؟

بیراه نیست اگر بگوییم او با این کار بخش اعظمی از پایگاه مردمی‌اش را هم در میان فوتبالدوستان ایرانی از دست داد. البته او از نظر قانونی حق داشت پولش را بخواهد اما می‌توانست این کار را بعد از بازی حساس مقابل عراق انجام دهد. به هر حال انتقاد از رفتار ویلموتس زیاد است اما این نباید باعث شود تا ناکارآمدی دوستان در فدراسیون فوتبال نادیده گرفته شود. آنها هم می‌دانستند که به دلیل تحریم‌ها، مشکلاتی وجود دارد و باید زودتر از این‌ها دست به کار می‌شدند تا کار به این جا نکشد. اما ظاهرا دوستان در فدراسیون کلا به این وضعیت عادت دارند. مثلا علی کفاشیان که البته این روزها در فدراسیون کاره‌ای نیست درباره ماجرای ویلموتس گفته: «زمان کی‌روش هم شرایط همینطور بود. نمی‌گویم کی‌روش غر نمی‌زد، غر می‌زد اما پیش آمده بود که حقوق او 6 ماه عقب افتاده و او حرفی از فسخ قرارداد نزده بود. فدراسیون که نمی‌خواهد پول سرمربی تیم ملی را بخورد! » باتوجه به سابقه همکاری کفاشیان با تاج و شناختی که از این دو نفر داریم، این احتمالا موضع تاج و سایر دوستان در فدراسیون هم هست و اگر از آنها هم بپرسیم خواهند گفت: «چون قبلا حقوق سرمربی سابق تیم ملی 6 ماه عقب می‌افتاد و او چیزی نمی‌گفت، پس سرمربی فعلی هم نباید غر بزند!» به همین راحتی یک روند بد و غیرحرفه‌ای در فوتبال ما تبدیل به یک عادت می‌شود و تازه از مربی طلبکار هم می‌شوند که چرا غر می‌زند و حق و حقوقش را می‌خواهد! البته که انتقادها از ویلموتس سرجای خودش هست اما به همان اندازه که او می‌دانست فدراسیون فوتبال ایران به دلیل تحریم ها مشکلاتی در پرداخت حقوقش خواهد داشت، این وضعیت برای خود دوستان در فدراسیون هم قابل پیش‌بینی بود و آنها باید خیلی قبل‌تر دست به کار می شدند تا کاری را در این چند روز انجام دادند، قبل از قهر ویلموتس می‌کردند و این ماجراها پیش نمی‌آمد.

منبع: آی اسپورت