تولد دوباره حدیث تهرانی

به یاد بیاورم طعم لحظات ناب و بی تکرار را
فراموش کنم که فکر های مدام خوره میشوند بر روح
به یاد بیاورم می توان جنگید و ایستاد
فراموش کنم که خستگی و ملال چه می کند با آدمی
به یاد بیاورم تو ایستاده ای در جایی از جهان
فراموش کنم قهوه خوردن در تنهایی مهر سکوت می زند بر لب
و به یاد بیاورم که سکوت یعنی… تولدی دوباره