ورزش تهران

حاشیه‌نگاری از شکست مفتضحانه رئال

همین بی‌خبری کار دست پرستاره‌ترین تیم‌ها داده است. بنابراین رئالی‌ها نباید خیلی از این ناراحت باشند که تیمشان در تورنمنت پیش‌فصل چندان خوب کار نکرده است. به هر حال شکست‌های سنگین الان، خیلی بهتر از باخت‌های خفیف در کوران مسابقات رسمی است. اما چیزی که باخت بامداد دیروز رئال‌مادرید برابر اتلتیکومادرید را دردناک جلوه می‌دهد، دیدن تفاوت‌های 2 تیم است. رئال یک تیم منفعل و بدون تلاش بود که مقابل حریف پرانگیزه‌اش هیچ حرفی برای گفتن نداشت. 7 گل دریافت کرد و چندین گل دیگر هم دریافت نکرد. شاید زین‌الدین زیدان درست بگوید، این‌که اتلتیکو اصلا به این بازی به چشم بازی دوستانه نگاه نمی‌‌کرد اما نگاه رئالی‌ها به این دربی چه بود؟ یک بازی در حد زیرگروه‌های محله مادرید؟!
عمق فاجعه
عمق فاجعه آنجاست که ترکیبی که رئال برابر اتلتیکو روانه میدان کرد تقریبا همان چیزی است که احتمالا در طول فصل از آن استفاده می‌شود؛ با چند تغییر جزیی که البته مهمترین آن باید بازگشت کاسمیرو به ترکیب ثابت باشد. هافبک برزیلی فصل گذشته یکی از بازیکنانی بود که به شدت در افت تیم دخیل بود اما حالا عدم حضورش در بازی‌های پیش‌فصل که به خاطر استراحت پس از حضور در کوپا آمه‌ریکاست نشان داده که یک کاسمیروی ناآماده بهتر از هزار تونی کروس آماده در پست هافبک‌دفاعی است. با فروش مارکوس یورنته به رقیب همشهری حالا عملا رقابت برای کهکشانی‌ها در این پست به حداقل رسیده؛ پستی که پس از مدت‌ها ناکامی زیدان خودش بار دیگر آن را در ترکیب پایه‌گذاری کرد اما حالا تبدیل به پاشنه آشیل تیمش شده است. دریافت 5 گل تنها در یک نیمه نشان می‌دهد که اوضاع دفاعی تیم مادریدی‌ها هیچ تعریفی ندارد. در واقع همه چیز مثل قبل است. حتی اگر دیگو سیمئونه راست بگوید که این نتیجه بیانگر اختلاف واقعی 2 تیم نیست، باز هم نگاهی به افتضاحات فصل گذشته نشان می‌دهد که این باخت خیلی هم دور از واقعیت نیست. باخت 4-یک برابر آژاکس و یا 5-صفر برابر بارسلونا نتایجی هستند که زمان خیلی زیادی از آن‌ها نمی‌‌گذرد. تازه این‌که این باخت‌ها در مهمترین بازی‌های فصل کهکشانی‌ها رقم خورد نه یک دیدار دوستانه در جامی بی‌اهمیت. این پرگل‌‌ترین دربی مادرید نبود اما سنگین‌ترین شکست رئالی‌ها برابر همشهری‌شان بود. سیمئونه آنقدر تیمش را هجومی و تشنه گلزنی چیده بود که از همان ابتدا شروع به آتش‌بازی کرد. نکته جالب هم درخشش دیگو کاستا در کنار عادت همیشگی‌اش بود. کاستا در این دیدار پوکر کرد اما دست از عادت همیشگی‌اش برنداشت؛ یعنی درگیری و سپس اخراج. این یاغی برزیلی‌الاصل حتی اگر همه چیز هم بر وفق مرادش باشد، باز هم بهانه‌ای برای جنجال دارد. برخلاف رئال که هنوز چیزی برایش تغییر نکرده، در اردوی اتلتی خیلی چیزها عوض شده است. یعنی با توجه به حجم وسیعی از بازیکنان خروجی باید هم انتظار چنین چیزی را داشت. در این بین نقش گران‌قیمت‌ترین خرید تاریخ باشگاه یعنی ژوائو فلیکس هم پررنگ بود. فلیکس از خیلی زود راه دروازه رقیب دیرینه را پیدا کرد و همین طرفداران را خوشحال کرده؛ ضمن این‌که پست بازی این جوان پرتغالی هم نشان داد او تک بعدی نیست و در کنار 2 مهاجم هدف هم جواب می‌دهد. چه چیزی بهتر از این؟

منبع: آخرین خبر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا