دبیر وامدار مکتب رسول میشود؟!
بالاخره علیرضا دبیر برای غلامرضا محمدی شمشیر را از رو بست! این بار اما با ادبیاتی که کمتر وجهه او در کسوت یک گوششکسته را نشان میداد؛ حرفهایی که بیشتر بوی سیاست میداد تا دلسوزی برای ورزش اول مملکت!
عصرشهروند — او که گویا در نشست خبری دیروزش مرام پهلوانی را لحظهای از یاد برده بود، نه تنها به سرمربی تیم ملی کشتی آزاد با تندترین الفاظ تاخت، بلکه محمد بنا را هم از افاضات کلامش بینصیب نگذاشت. دبیر ابتدا با بیان این جملات که «من اگر دیکتاتور بودم چرخه انتخابی را ابلاغ میکردم» سعی کرد خودش را از مظان اتهامات احتمالی مبرا کند و سپس چرخه را طوری برای خبرنگاران حاضر در نشست تشریح کرد که صدای بهبه و چهچه همه بلند شود. حالا دیگر مسیر به جایی رسیده بود که دقیقا رئیس جوان دلش میخواست و موقعیت ایجاد شده بود که بتواند حرفهای دلش را بزند. او ابتدا تیغ تند انتقاداتش را به سوی غلامرضا محمدی نشانه رفت تا با زیرسوال بردن رفتار او و ترک جلسه هماندیشی چند روز پیشاش به حالت قهر، سرمربی آزادکاران را مقصر جلوه دهد و سپس با تمجید از طرح انتخابیاش با این الفاظ که بهترین و عادلانهترین روش با کمک اهل فن تدوین شده، ضربه آخر را به همدورهای سابقش زد: «از دست سرمربی آزاد ناراحتم و اگر به کارش ادامه بدهد با او قطع همکاری میکنم!» قطع همکاری با سرمربیان آزاد و فرنگی دقیقا همان چیزی است که دبیر از روز اولی که روی صندلی ریاست فدراسیون کشتی نشست، به دنبال آن بود. این را میشد از تاخیر در صدور احکام سرمربیگری محمدی و بنا فهمید. هرچند که با فشار رسانهها و با استناد به حرفهای تبلیغاتی که دبیر در مجمع انتخاباتیاش زده بود، دیگر راهی نداشت بجز صدور حکم سرمربیگری آنها تا پایان المپیک توکیو. اما دبیر سیاستمدارتر از آن است که بخواهد با فشار اطرافیان و رسانهها و حتی وزیر ورزش که گفته میشود پای ماندن بنا و محمدی ایستاده، تن به کاری که به دلش نیست بدهد. او بالاخره دیروز حرفی که در دلش مانده بود را هم به رسانهها زد تا بگوید؛ «بنا و محمدی انتخابهای من نبودند!»
شاید همین یک جمله بتواند دلیل جنجالهای اخیر کشتی را مشخص کند. چراکه با واکاوی دقیق رفتار رئیس فدراسیون کشتی زوایای مبهم این حاشیهها کمکم رخ مینماید. به نظر میرسد علیرضا دبیر در مکتب مدیریتیاش در کشتی قصد دارد از رسول خادم وام بگیرد. منتها با یک تفاوت آشکار. رسول چهره مقتدری بود که خواستههایش را بیرودربایستی و با شهامت کامل بیان میکرد. او از روز اول موضع خود را مشخص و عنوان کرد قصد دارد هم رئیس فدراسیون باشد و هم سرمربی تیم ملی کشتی آزاد. شیوه انتخابی را هم به راه انداخت تا بگوید انتخابهایش قانونمند است. هرچند که به گفته اطرافیان رسول، او هم نتوانست آنچه را که دیکته کرده بود در عمل اجرایی کند و ترکیب تیمش در تورنمنتهای مختلف بیشتر انتسابی بود تا انتخابی. با اینحال شجاعت رسول در بیان خواستههایش ستودنی بود. هرچند که او هم در مسیر مدیریتیاش اشتباهات استراتژیک کرد و درنهایت استعفا را به ماندن ترجیح داد. حالا اما به نظر میرسد علیرضا دبیر راه رسول را در پیش گرفته و شاید نیمنگاهی هم به تصاحب پست سرمربیگری تیم ملی کشتی آزاد داشته باشد. اگر این فرضیه درست باشد، آنوقت میتوان احتمال داد که پازل چرخه انتخابی با شیوه سیاستمدارانهای چیده شده تا غلامرضا محمدی که هیچگاه به انتخابیها ایراد نمیگرفت و به آن اعتقاد راسخ داشت، این بار بازی بخورد و دقیقا همان رفتاری از او سر بزند که برایش برنامهریزی شده بود؛ واکنش تند، جبهه گرفتن در قبال انتخابی و قهر از فدراسیون. قهری که قرار نیست کسی برای تبدیل آن به آشتی پا درمیانی کند. چراکه با توجه به صحبتهای قاطع دبیر درخصوص قطع همکاری با محمدی در صورت ادامه رفتارش، به نظر میرسد فدراسیوننشینها جانشین سرمربی آزادکاران را از همین حالا انتخاب کردهاند. طبق شنیدهها محسن کاوه و پژمان درستکار گزینههای احتمالی جانشینی محمدی هستند. البته گویا شانس درستکار از کاوه هم بیشتر است. این درحالی است که خبرهای درگوشی حکایت از آن دارد که درستکار اگر سرمربی تیم ملی شود، فقط شمایلی از این پست را یدک خواهد کشید و در پشت پرده درواقع این خود دبیر است که سکان هدایت تیم ملی آزاد را در دست دارد. اما یک نکته جالب توجه هم در خصوص انتخابی دبیر وجود دارد. گویا این چرخه در بخش امتیازبندی کشتیها، ایراداتی دارد که حتی حمید سوریان نایبرئیس فدراسیون هم در لفافه به طور غیررسمی آن را مناسب ندیده و حق را به غلامرضا محمدی داده و درکنار آن تاکید کرده این انتخابی در عمل قابل اجرا نخواهد بود! البته در صحت و سقم این خبر ممکن است خللی وارد باشد. اما اگر این چرخه، واقعا پازلی بوده برای برکناری غلامرضا محمدی، باید اعتراف کنیم که تا اینجای کار، جواب خود را پس داده. چون با صحبتهای دیروز دبیر عملا محمدی را باید مهره جدا شده از کشتی آزاد بدانیم، مگر اینکه سوریان بار دیگر برای حل و فصل دعوا پا درمیانی کند. اما بعید بهنظر میرسد که محمدی بخواهد تبدیل به چهره دوم تصمیمگیری در کادرفنی تیم ملی کشتی آزاد شود.
در خصوص بنا اما ماجرا متفاوت است و همه میدانیم که فدراسیون فعلی، عملا جایگزینی برای بنا ندارد تا بتواند در آستانه رویدادی به بزرگی المپیک، تیم ملی کشتی فرنگی را به دست آن بسپارد. شاید برای همین هم هست که دبیر در کنار تاکیدش بر اینکه بنا هم جزو انتخابهای او نبوده، چند جمله تکمیلی گذاشت. او ابتدا غیبت بنا در جلسه هماندیشی را موجه دانست و سپس تاکید کرد بنا را خیلی قبول دارد چون انتخابهایش با درایت است. جمله بعدی دبیر اما جای تعجب داشت آنهم وقتی که گفت این چرخه شباهت زیادی به شیوه بنا دارد! حال آنکه همه میدانیم بنا کوچکتری اعتقادی به انتخابی نداشته و ندارد. از این صحبتها میتواند اینطور نتیجه گرفت که با توجه به اینکه بنا انتخاب دبیر نبوده، مخالفتش با انتخابی میتوانست استارتی باشد برای قطع همکاری فدراسیون با او اما از آنجا که فدراسیون جانشینی برای آقای خاص ندارد، مجبور است تا المپیک با او و خواستههایش کار بیاید. شاید به همین خاطر هم بود که بعد از انتشار خبر غیرموثق استعفای کتبی ۲ هفته پیش بنا و پادرمیانی سوریان برای برگشتن او، دوشنبه جلسهای ۳ نفره بین بنا، دبیر و سوریان برگزار شد تا دبیر بتواند دل آقای خاص را به دست بیاورد. ظاهرا هم رئیس فدراسیون موفق به این کار شده، چراکه سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی بعد از این جلسه در مصاحبهای کوتاه عنوان کرد: «چرخه انتخابی شبیه همان روشی است که من انجام میدادم.» جملهای که دقیقا شبیه حرفهای دیروز دبیر بود.
