در انتظار تلنگر

چنین اتفاقاتی گاهی رخ می‌دهد و باید روی بهبود وضعیت دفاعی تیم‌ کار کنیم. می‌دانیم که در‌حال خلق چیزهای مثبت و رو به جلویی هستیم. نکته مثبت این بازی واکنش بازیکنان‌مان به 2 گل خورده بود و در‌نهایت مهم این بود که شکست نخوردیم.‌» برای رئال‌مادرید مهم این بود که شکست نخورده است؟ صحبت از نبرد در خانه بارسلونا یا مثلا بایرن‌مونیخ نیست؛ صحبت از بازی برابر ویارئال است که 2 بار رئالی‌ها را تا نزدیکی شکست پیش برد و هر 2 بار در دقایق پایانی هر نیمه گرت بیل آن‌ها را نجات داد. طعنه‌آمیز است بازیکنی که زین‌الدین زیدان به‌صورت علنی از او اعلام بی‌نیازی می‌کرد،‌ اکنون ناجی تیمش می‌شود تا زیزو از نباختن خوشحال باشد. به راستی در مادرید چه خبر است و چه بلایی بر سر آن امپراتوری‌ای که اروپا را زیر‌سلطه داشت، آمده است؟
قضاوت نه‌چندان عجولانه
هنوز 3 هفته از آغاز لیگ گذشته و رئال‌مادرید 5 امتیاز کسب کرده است. آمار خوبی به نظر نمی‌رسد اما خب هنوز راه بسیار طولانی‌ای تا پایان فصل مانده و اگر رئال امتیازی هم کسب نمی‌کرد، بازهم نمی‌شد از این گفت که آن‌ها شانسی برای قهرمانی ندارند. نباید از حق هم گذشت که نسبت به 2 هفته نخست، نشانه‌های پیشرفت هم به وضوح در تیم دیده می‌شد. آن‌ها در ال مادریگال توپ را در اختیار داشتند و بیشتر از حریف هم موفق به خلق موقعیت شدند، اما دست آخر نتوانستند با بیش از یک امتیاز به پایتخت برگردند. این‌ها نشان می‌دهد که کهکشانی‌ها می‌توانند در هفته‌های آینده از این هم بهتر باشند، اما این‌که آن‌ها را قضاوت می‌کنند به این‌که تیم در قواره‌های قهرمانی نیست، یک قضاوت عجولانه نیست، بلکه بک‌گراندی است که به راحتی می‌توان آن را تشخیص داد. از بد ماجرا،‌ اکثر خریدهای جدید تیم با شروع فصل به بند مصدومیت گرفتار شدند و چند ستاره قدیمی هم به دلایلی مشابه اکنون از ترکیب دور هستند. البته لوکا یوویچ و فرلان‌ مندی آماده بازی شدند و هر 2 هم یک‌شنبه شب در ترکیب ثابت قرار گرفتند. با این‌حال آن‌ها هم نشان دادند که برای رسیدن به فرم ایده‌آل و البته تاثیرگذاری بیشتر در ترکیب باید بیش از این‌ها زمان دریافت کنند. رئال با سیستمی جدید و با 2 فوروارد هدف بازی می‌کرد که البته تاثیری هم در ماجرا نداشت. آن‌ها در رساندن توپ به محوطه خوب بودند اما داخل محوطه نه. از آن مهم‌تر، این نکته است که ستاره‌های قدیمی همچنان در پس ذهنیت خودشان، رئال را قهرمان اروپا می‌دانند و نه تمرکزی در بازی‌شان مانده و نه کیفیتی. از سرخیو راموس گرفته که آشکارا روی گل دوم مقصر بود تا تونی کروس، رافائل واران، کاسمیرو، دنی کارواخال که حتی یک پاس گل هم داد و دیگران. روند پیشرفت وینیسیوس خیلی کند شده و البته تیبو کورتوا هم همچنان گلری نیست که اوضاع را عوض کند. در این شرایط به احتمال فراوان خرید برونو فرناندز هم تا ساعات پایانی باز بودن پنجره نقل‌و انتقالاتی با‌70 میلیون یورو نهایی می‌شود اما همین حالا هم با بیش از‌400 میلیون هزینه، نه شماتیک ترکیب رئال نسبت به فصل گذشته تغییری کرده و نه سطح بازی تیم. حال این‌که قرار باشد با هافبکی جدید اوضاع بهتر شود، باید منتظر ماند و دید اما هرچه هست زیزو اگر می‌خواهد خاطرات خوش گذشته را به دست خودش نابود نکند، باید هرچه زودتر تلنگری اساسی به بازیکنان قدیمی‌تر تیمش بزند.

منبع: آخرین خبر