ورزش تهران

دست رد پروفسور به سینه والیبال ایران؟!

پرونده همکاری ایگور کولاکوویچ با والیبال ایران درحالی 31 فروردین ماه به طور رسمی بسته شد که در تاریخ دوم اردیبهشت ماه فدراسیون ایران پس از دریافت توافق‌نامه امضا شده از سوی مرد مونته‌نگرویی، قائله را تمام شده دانست.

عصرشهروند — هرچند که گفته می‌شود پروسه برکناری ایگور از بهمن ماه و درست یک‌ماه پس از کسب سهمیه المپیک ۲۰۲۰ زده شده اما تا به امروز مشخص نیست اصلی‌ترین دلیلی که باعث شد فدراسیون والیبال ایران در فاصله یک سال مانده به المپیک دست به تغییرات اساسی در نیمکت تیم ملی بزند، چیست! این درحالی است که برخی کارشناسان این اقدام محمدرضا داورزنی را ریسک می‌دانند و معتقدند در هیچ‌یک از تیم‌های ملی در سراسر دنیا در فاصله زمانی کوتاه باقی مانده تا المپیک چنین تغییراتی رخ نمی‌دهد و اصولا عزل و نصب مربیان جدید به بعد از تورنمنتی به اهمیت المپیک موکول می‌شود. در طرف مقابل اما هستند کارشناسانی که معتقدند ایگور در مدت حضورش در ایران دستاورد خاصی برای والیبال کشورمان نداشته و برکناری او بهترین تصمیمی بود که فدراسیون می‌توانست بگیرد. این دسته از منتقدان نه کسب سهمیه المپیک را حاصل دسترنج سرمربی مونته‌نگرویی می‌دانند و نه تغییر نسل مختصری که در بدنه والیبال ایران صورت گرفت را. این‌که عملکرد کولاکوویچ در والیبال ایران دارای چه نقاط مثبت و منفی بوده، موضوعی است که قطعا نیازمند بررسی در چندین جلسه کارشناسی است. اما آن‌چه امروز اهمیت دارد، سپردن سکان هدایت تیم ملی والیبال ایران به دست فردی است که از یک طرف بتواند دیسیپلین لازم برای اداره کردن تیم ملی را داشته باشد و بازیکنان از او حرف شنو‌ی داشته باشند و از طرف دیگر قادر باشد انتظارات سطح بالای جامعه از والیبال ایران در المپیک پیش‌رو را برآورده کند. نکته حائز اهمیت دیگر این‌که مربی آینده تیم ملی والیبال ایران باید بتواند با توجه به تحریم‌های موجود و مشکل در پرداخت دستمزد خارجی‌ها، با شرایط کشورمان خود را آداپته کند. این را هم باید مد‌نظر داشت که قطع همکاری ایران با ایگور درست در شرایطی صورت گرفته که اکثر مربیان مطرح والیبال دنیا مشغول به کار هستند و تنها تعداد کمی مربی آزاد وجود دارند که بتوانند خود را با شرایط والیبال ایران وفق دهند. البته مشکل به همین جا هم ختم نمی‌شود. چراکه گویا فدراسیون ایران بعد از تقریبا ۳ جلسه‌ هم‌اندیشی(۲ جلسه خصوصی و یک جلسه تقریبا عمومی) هنوز به این نتیجه نرسیده که سرمربی آینده تیم ملی اصلا باید ایرانی باشد یا خارجی؟ مشکل دیگر این‌که هنوز مشخص نیست سطح توقعات از مربی آینده باید کجا باشد! با تمام این سردرگمی‌ها اما یک نکته جالب‌توجه است و آن این‌که فدراسیون والیبال ایران تمایل زیادی به جذب دوباره خولیو ولاسکو سرمربی اسبق تیم ملی دارد. این درحالی است که این پروفسور آرژانتینی- ایتالیایی سال گذشته از مربی‌گری در رده‌های ملی خداحافظی کرد و در حال حاضر هم مدیر تیم‌های پایه والیبال ایتالیا‌ست و با فدراسیون والیبال این کشور قرارداد دارد و اگر قرار بر این باشد که سرمربی تیم ملی ایران شود، باید قرارداد خود را با فدراسیون والیبال ایتالیا فسخ کند. با این حال داورزنی بارها در مصاحبه‌های اخیر خود از تمایلش برای برگرداندن ولاسکو به ایران صحبت کرده و گفته: «این‌که آمدن ولاسکو به ایران شدنی باشد یا خیر، فعلا مشخص نیست و به تعهداتی بستگی دارد که او در فدراسیون والیبال ایتالیا داده. فعلا در حال مذاکرات اولیه هستیم.» داورزنی درحالی روی مذاکرات اولیه ایران با ولاسکو تاکید دارد که گویا موضوع از نظر ولاسکو کاملا منتفی است. چراکه او پنج‌شنبه در مصاحبه با رای اسپورت ایتالیا صراحتا اعلام کرده پیشنهاد ایران را قبول نمی‌کند: «در حال حاضر نمی‌توانم پیشنهاد ایران را بپذیرم چون مشغله‌های دیگر و قرارداد دارم و به ایران نخواهم رفت.» با این اوصاف به نظر می‌رسد فدراسیون والیبال ایران باید هرچه زودتر به دنبال گزینه‌های دیگری برای سرمربی‌گری تیم ملی باشد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا