مدالی از جنس غرور

برنزی به جلال و جبروت هویت ایرانی؛ آن هم در تورنمنتی سطح بالا. جایی که قهرمانان نامدار دنیا از پس استرس رقابتی به بزرگی قهرمانی جهان برنیامدند و یکی‌یکی حذف شدند. اما کاروان ایران هدفی جز فتح سکوی جهانی نداشت و بالاخره به آنچه می‌خواست رسید. اتفاقی که به قول پیمان فخری بیشتر شبیه یک شوخی بود؛ آن هم درست جایی که مجتبی عابدینی کاپیتان تیم ملی ایران با شکست هارتون، قهرمان نامدار آلمانی با نتیجه ۱۵-۱۱ مدال برنز خود را قطعی کرد تا اولین مدال تاریخ شمشیربازی ایران در مسابقات قهرمانی جهان ثبت شود. عابدینی باز هم‌ چون المپیک ریو این بار در بوداپست درخشید و تا جمع 4 شمشیرباز برتر مسابقات بالا آمد تا بالاخره توانست نامش را به عنوان اولین مدال‌آور شمشیربازی ایران در قهرمانی جهان در دفتر تاریخ درج کند. کاپیتان تیم شمشیربازی ایران در اسلحه سابر اما برای ورود به فینال حریفی به سرسختی زاتماری، قهرمان جهان از کشور میزبان را پیش رو داشت که درنهایت با شکست 15-8 مقابل او از رسیدن به فینال بازماند تا مدال برنز قهرمانی جهان را به سینه بزند. البته این پایان کار عابدینی نبود چراکه او با ایستادن روی سکوی سوم جهان 14 پله در رنکینگ جهان صعود کرد و موفق شد از رنک 24 دنیا در رده دهم جهان بایستد. این اتفاق به قدری برای سرمربی تیم ملی شمشیربازی ایران حائز اهمیت بود که با انتشار عکسی از خود در کنار عابدینی در حالی که مدال برنز قهرمانی جهان را به گردن داشت در صفحه اینستاگرامش نوشت: «بنا به دلایلی می‌خواستم پست نذارم ولی اینو دیگه نمی‌‌شد نذاشت. یکی از آرزوهایی که از اول شروع کارم داشتم این بود؛ مدال قهرمانی جهان. همیشه تا نزدیکش می‌رفتم ولی می‌پرید. خدا رو شکر شمشیربازی ایران رو در تاریخ دنیا ثبت کردیم. وقتی شروع کردم نه تو ایران بلکه هیچ‌کس تو دنیا باورش رو نداشت و مدال قهرمانی جهان در شمشیربازی برای ایران تنها شبیه یک شوخی بود! مجتبی عابدینی قهرمان بزرگی است که هنوز لایق بهترین‌هاست. قدرش رو بدونید. مرسی از خدا، مرسی از همه کسانی که به من کمک کردن در این راه، مرسی از همسرم که بار 2 تا فرشته رو می‌کشه.»
فخری اما در مصاحبه با خراسان در تشریح فتح سکوی جهانی در شب تاریخ‌سازی ایران می‌گوید: «شب بسیار ماندگاری بود. بالاخره مدال قهرمانی جهان را گرفتیم. خدا را شکر که به یکی از آرزوهایم رسیدم. جای این مدال در ویترین‌مان خالی بود. البته مدال‌های زیادی گرفته‌ بودیم ولی هیچ‌وقت مدال قهرمانی جهان را نگرفته بودیم و همیشه دلم از این می‌سوخت. 2، 3 بار تا پای مدال رفته بودیم و حتی در تیمی هم به مدال قهرمانی جهان نزدیک شده بودیم اما نشد. عابدینی کار بزرگی کرد و قهرمانان بسیار بزرگی را شکست داد. ابراگیمف کاپیتان تیم ملی روسیه به عنوان قهرمان جهان و نفر چهارم رنکینگ جهانی، ‌هارتون قهرمان جهان و نفر سوم رنکینگ جهان و فرجانی نفر چهاردهم رنکینگ رقبایی بودند که عابدینی همه را از سر راه برداشت. او تمام قهرمانان نامدار دنیا را برد و توانست مدال ارزشمندی بگیرد. خدا را شکر نتیجه تمام زحماتمان را دیدیم. در نیمه‌نهایی می‌دانستم که با این حجم فشار و مسابقه بدن عابدینی تا حدودی خالی می‌کند چون مسابقات بسیار سختی را دنبال کرده بود. قرعه بسیار سختی داشت و مسیر بسیار دشواری را طی کرده بود. سردرد شدیدی از اواسط مسابقات داشت و فشارش بالا رفته بود اما خدا را شکر موفق شد. رقیب او برای رسیدن به فینال هم علاوه بر این‌که از کشور میزبان بود، سابقه قهرمانی جهان در سال 2016 را در کارنامه داشت. حدود 10 هزار نفر در سالن‌، زاتماری را تشویق می‌کردند. درنهایت مجتبی بازی را از دست داد اما این چیزی از ارزش‌های او کم نمی‌‌کند. درست است که ما به این برنز قانع نیستیم و از ابتدا برای طلا و فینال رفته بودیم و هیچ‌چیز هم کم نگذاشتیم ولی خب این اتفاق افتاد. مجتبی تاریخساز شد و توانست اسم خودش و شمشیربازی ایران را در تاریخ دنیا ثبت کند.» گفتنی است؛ رقابت‌های تیمی در حالی یک‌شنبه برگزار می‌شود که کسب سکوی تیمی نقش تعیین‌کننده‌ای در کسب سهمیه تیمی شمشیربازی در المپیک 2020 خواهد داشت. فخری می‌گوید: «مسابقات تیمی برایمان بسیار بااهمیت است و در این بخش کسب سهمیه تیمی مطمئنا مهم است و به دنبالش هستیم. اما در قهرمانی جهان، رقابت‌های انفرادی برایم مهم بود. در هیچ‌یک از مسابقات وردکاپ و گرندپری دنبال نتیجه در انفرادی نبودم اما در قهرمانی جهان قضیه فرق داشت. باید جهانی می‌شدیم که خدا را شکر اتفاق افتاد؛ ضمن این‌که همه تیم‌ها متحیر شدند و تبریک می‌گفتند. می‌دانستند برای اولین بار است که ایران به مدال جهانی می‌رسد. می‌دانستند که اینجا به هر کسی مدال نمی‌‌دهند و ما کار بزرگی انجام داده‌ایم و چه مسیر سختی را طی کرده‌ایم.»

منبع: آخرین خبر