مدیرعامل تراکتور مشروط شد

زمانی که محمدرضا زنوزی، مالکیت باشگاه تراکتور را بر عهده گرفت، این نوید به هواداران تیم فوتبال تراکتور تبریز داده شد که مشکلات مالی از حوالی تیم محبوب شان رخت بر بسته و دیگر خبری از اعتصاب بازیکنان به دلیل پرداخت نشدن مطالباتشان، شکایت های دردسرساز بازیکنان سابق و حواشی دیگری که مربوط به مشکلات مالی است در باشگاه تراکتور نخواهد بود.
با توجه به اینکه محمدرضا زنوزی از سال های بسیار دور به عنوان یک فعال اقتصادی مشغول فعالیت است، از همان روزهای آغازین حضور او در تراکتور لزوم حضور مدیرانی که بتوانند در نقش پلی میان باشگاه و مالک عمل کنند، در باشگاه احساس می شد مدیرانی که بتوانند به نحو احسن از سرمایه ای که مالک باشگاه در اختیار باشگاه قرار می دهد استفاده کرده و ضمن راضی نگاه داشتن نفرات زیر مجموعه شان، در راستای تغییر و تحولات کلان و تبدیل باشگاه تراکتور به یک باشگاه خصوصی موفق قدم بردارند.
البته تا به این جای کار اما به هیچ عنوان چنین مدیرانی را در باشگاه تراکتور ندیده ایم. همانند پست سرمربی، باشگاه تراکتور در پست مدیرعامل نیز تغییرات زیادی در طول یک سال اخیر داشته است. این تغییرات باعث شده تا اولین و مهمترین اصل مدیریت در یک باشگاه فوتبال که همانا ثبات مدیریتی است، به طول کامل فراموش شود.
مدیریت فعلی، با در نظر گرفتن دو دوره سرپرستی عباس الیاسی، چهارمین مدیرعامل تراکتور پس از خصوصی شدن به شمار می رود. عضویت در هیئت مدیره باشگاه گسترش ‌فولاد و مدیرعاملی هپکو تنها بخشی از رزومه کاری غلامرضا صادقیان است که در حال حاضر مدیرعامل باشگاه تراکتور است. در میان پست های قبلی صادقیان، تنها پست مرتبط با مدیرعاملی یک باشگاه فوتبال، حضور او در هیئت مدیره باشگاه گسترش فولاد است. زمانی که صادقیان به عنوان مدیرعامل باشگاه تراکتور منصوب شد، از او به عنوان یکی از مدیران مورد نظر زنوزی یاد شد که دارای شمه و پرستیژ مدیریتی بالایی است و بنا به سوابق موفق مدیریتی‌ اش خواهد توانست روح تازه‌ای به باشگاه تراکتورسازی تبریز بدمد، اما آیا انتخاب فردی که نه سابقه حضور در فوتبال به عنوان بازیکن و مربی را داشته و نه به طور مستقیم به عنوان مدیر و مسئول در فوتبال حرفه ای فعالیت داشته به عنوان مدیرعامل باشگاه بزرگی به مانند تراکتور اقدام درستی بوده است؟
شرایط تراکتور، مجموعه ای از بی نظمی هاست
شرایط فعلی باشگاه تراکتور نشان می دهد که این اقدام، اقدام درستی نبوده است. در شرایط فعلی، باشگاه تراکتور مجموعه منظمی از بی نظمی هاست. بی نظمی هایی که در رقم خوردن نتایج اخیر بی تاثیر نیستند. از ورود دوباره دلال بدنامی که دیگر همه او را می شناسند در نزدیکی های تیم تا اعتراض خاموش بازیکنان تیم به پرداخت نشدن به موقع دستمزدهایشان مسائل دم دستی هستند که نشان می دهند، صادقیان در این مدت چند ماهه هنوز نتوانسته خود را به عنوان مدیرعامل باشگاه تراکتور با شرایط موجود وفق دهد.

منبع: باشگاه خبرنگاران