مشکلات لمپارد در چلسی

در این بین شیرهای لندنی با توجه به محرومیت از نقل‌وانتقالات فرصت تقویت تیم را هم نداشته‌اند و این یعنی اتکا به بازیکنان سابق و البته محصولات آکادمی. اما با توجه به روند سپری‌شده در پیش‌فصل و به خصوص بازی آخر برابر مونشن‌گلادباخ چه انتظاری می‌توان از فرانک لمپارد و تیمش داشت؟
تعریف و تمجید
با آی‌کیوی 150، فرانک لمپارد احتمالا باهوش‌ترین فوتبالیست تمام ادوار است؛ کسی که در زمان بازی از این هوش به نحو احسن بهره می‌برد و گلزن‌ترین هافبک تاریخ هم هست. حال این هوش و قریحه از داخل زمین به روی نیمکت رسیده. خوزه مورینیو چندی قبل گفته بود که مطمئن است شاگرد سابقش مربی بزرگی خواهد شد. آقای خاص بیخود از کسی تعریف نمی‌‌کند، البته که خود لمپس هم در اولین سال مربیگری در دربی‌کانتی به خوبی استعدادش را در چالش جدید نشان داد. حالا اما کار به مراتب سخت‌تر است. با مربیگری تیمی که هرچند در قلب لمپارد جای دارد اما به راحتی آب خوردن مربیان نامدار و موفق را هم اخراج می‌کند. پس او می‌داند که کجا آمده و این دانستن کم و بیش به تیم تزریق شده است. چلسی مثل زمان مائوریتسیو ساری، «ساری‌بال» بازی نمی‌‌کند اما قطعا نمایش آبی‌ها در همین چند بازی دوستانه به مراتب از دیدن بازی تیم مورینیو و روبرتو دی‌متئو جذاب‌تر بوده است. در واقع لمپارد فهمیده همان قدر که ساری‌بال به فلسفه چلسی نمی‌‌خورد، دیگر زمان بازی تدافعی و اتکا به واکنش هم تمام شده و این تیم او را هجومی و جذاب‌تر کرده است. نقطه قوت چلسی در خط میانی آن است؛ جایی که چندین ستاره جوان و آماده حضور دارند و البته تنوع بازیکنانی که سرمربی در این پست در اختیار دارد به او اجازه هر نوع چینشی را می‌دهد. شاید دغدغه مهم سوپرفرانکی در جاهای دیگر زمین باشد؛ یعنی خط دفاعی و خط حمله. از یک طرف هواداران چلسی هنوز نمی‌‌دانند باید به داوید لوییز اعتماد کنند یا خیر و از طرف دیگر غیبت او نشان می‌دهد که دیگر مدافعان قابل اطمینان نیستند. با بازگشت آنتونیو رودیگر از مصدومیت، مدافع آلمانی قطعا به ترکیب ثابت برمی‌گردد و لمپارد باید از میان لوییز، آندرس کریستنسن و کورت زوما یک نفر را به عنوان زوج او برگزیند. در پیش‌فصل که مدافع کهنه‌کار برزیلی از 2 جوان دیگر برتری جسته ولی شاید در طول فصل قاعده عوض شود. برای دفاع چپ که به نظر امرسون بر مارکوس آلونسو ارجحیت دارد و در سمت راست هم با وجود تمام انتقاداتی که به سزار آزپیلیکوئتا می‌شود که ایستایی یک مدافع وسط را دارد، او همچنان تنها گزینه لمپارد است و بعید به نظر می‌رسد ریس جیمز بتواند کاپیتان تیم را نیمکت‌نشین کند. اما در خط حمله 3 گزینه‌ای که آبی‌ها در ترکیب دارند یعنی میچی باتشوایی، تامی آبراهام و اولیویه ژیرو هیچ‌کدام به معنای واقعی قاتل نیستند. نفر آخر که زیاد در پیش‌فصل شرکت نکرد اما 2 نفر دیگر هم هنوز تمرکز لازم برای این‌که تبدیل به گزینه نخست تیم در خط حمله شوند را ندارند. در مورد وینگرها هم کریستین پولیسیک هنوز با تیم مچ نشده و با مصدومیت کالوم‌هادسون فعلا پدرو و ویلیان گزینه‌های در دسترس هستند. ضعف این 2 ناحیه سبب شد تا چلسی در بازی با گلادباخ از موقعیت‌های بی‌شمار گلزنی‌که به دست آورد، تنها 2 گل از روی نقطه پنالتی بزند و البته خط دفاعی‌اش خیلی راحت باز شود. این یعنی چالش جدید لمپارد برای رقابت در میان بزرگان، پیشرفت خط دفاعی و حمله با دارایی موجود است.

منبع: آخرین خبر