معنای واقعی تعصب!

فردی عجیب
برای بازیکنی که به شدت بر ماندن در چلسی تاکید داشت و بسیار برای محبوب شدن نزد هواداران تلاش می‌کرد، این انتقال باورنکردنی به نظر می‌رسد. لوئیز آنقدر بر تمدید قراردادش اصرار داشت که چلسی برای او سنت‌شکنی کرد و پس از مدت‌ها قرارداد یک بازیکن بالای30 سال را به مدت 2 سال تمدید کرد. به نظر می‌رسید او می‌خواهد تا زمانی که در سطح اول فوتبال اروپا حضور دارد، پیراهن چلسی را به تن کند. درست است که او کاپیتان تیم نبود و البته در ترکیب فعلی هم از لحاظ تعداد سابقه پشت سر سزار آزپیلیکوئتا قرار می‌گرفت، ولی از لحاظ سال پیوستن به تیم قدیمی‌ترین عضو مجموعه بود ‌و تنها بازیکن باقی‌مانده از تیم قهرمان اروپا در سال 2012. تا سال 2014 هم او یکی از محبوبترین بازیکنان چلسی بود. یک مدافع فتوژنیک و‌ کمی دیوانه که گاهی اوقات سوتی‌های وحشتناکی می‌داد اما خیلی بیشتر از یک مدافع، فانتزی بازی می‌کرد و البته گل‌های فوق‌العاده قشنگی هم‌ می‌زد. رفتن او از تیم در سال 2014 بسیاری از هواداران را ناراحت کرد و مابقی هم به مبلغ گزاف 45 میلیون پوندی انتقالش استناد می‌کردند و این‌که فروشش به عنوان گران‌قیمت‌ترین مدافع آن زمان دنیای فوتبال، معامله پرسودی بوده است. با این‌وجود همه برایش احترام قائل بودند تا این‌که با پاری‌سن‌ژرمن به استمفوردبریج برگشت. برگشت و دروازه تیم سابق‌اش را باز کرد و جلوی هواداران آن، خوشحالی‌ای انجام داد که همه را عصبی کرد. دیگر لوئیز از چشم لندنی‌ها افتاده بود. به همین دلیل هم در زمان بازگشت ناگهانی به چلسی، بسیاری از این خرید انتقاد کردند. اتفاقات اخیر را در نظر نگیرید، چراکه قبل از این‌ها هم هنوز دل بسیاری از چلسی فن‌ها با لوئیز صاف نشده بود و حالا گذر زمان نشان می‌دهد که آن‌ها برای این کار حق داشتند. این‌که مدافعی را که به سرعت نور رنگ عوض می‌کند، نمی‌توان دوست داشت.
منفعت برای چلسی
این‌که چه شد که لوئیز و چلسی تنها چند ماه پس از تمدید قرارداد ناگهان به فکر قطع همکاری افتادند، موضوع عجیبی است. نزدیک‌ترین تئوری به واقعیت این است که این مدافع پرحاشیه جایی در برنامه‌های سرمربی جدید یعنی فرانک لمپارد نداشت. درست است که با توجه به همبازی بودن این دو در گذشته نه چندان دور و البته بازی‌های فراوانی که لوئیز در پیش فصل انجام داد، انتظار می‌رفت که او یکی از بازیکنان فیکس تیم لمپارد باشد اما گویا سرمربی جوان به این نتیجه رسید که از دست لوئیز خلاص شود. هم به خاطر سبک بازی‌اش و هم به خاطر اخلاق عجیب و روش‌های برخوردش در رختکن که چند دستگی ایجاد می‌کرد. تا جایی که آنتونیو کونته که خود او را به چلسی باز گردانده بود، در فصل دوم و آخرش در تیم مدافع برزیلی را سکو‌نشین کرد. به همین دلایل‌ لمپارد هم قید کار کردن با هم‌تیمی سابق‌اش را زد و لوئیز هم وقتی فهمید نمی‌تواند مثل فصل گذشته مدافع فیکس تیم باشد، بازهم به فکر طغیان افتاد. او هنوز کیفیت خوبی دارد، اما با توجه به حاشیه‌های احتمالی‌اش می‌‌توان گفت تصمیم عاقلانه‌ای گرفته شده. حتی با وجود محرومیت تیم از نقل‌و انتقالات و در اختیار داشتن تنها 3 مدافع رقابتی در تیم یعنی آندرس کریستنسن، کورت زوما و آنتونی رودیگر.
منفعت برای آرسنال
واقعیت آن‌جاست که سبک بازی لوئیز چندان به کار تیم‌های تهاجمی نمی‌آید؛ حتی با وجود این‌که او یکی از تهاجمی‌ترین و البته یکی از بهترین مدافعان بازیساز در یک دهه اخیر است. بهترین دوران بازی لوئیز زمانی رقم خورد که 2 مربی ایتالیایی با تفکرات دفاعی محکم او را هدایت می‌کردند؛ یعنی روبرتو دی‌متئو و آنتونیو کونته. حالا هم آرسنال با سبک بازی شناور و البته مربی‌ای که قبلا با لوئیز در پاریس کار کرده یعنی اونای امری، قصد دارد خط دفاعی‌اش را مستحکم کند. این موضوع در آینده نزدیک مشخص می‌شود اما خب نمی‌توان گفت که توپچی‌ها در این انتقال ضرر کرده‌اند. آن‌ها در فرصت کم باقی مانده تا بسته شدن پنجره، با 8 میلیون پوند مدافعی را به خدمت گرفته‌اند که بیش از‌500 بازی در سطح نخست فوتبال اروپا انجام داده و در32 سالگی اگر سطح بازی‌اش پیشرفت نکند، تنزل هم پیدا نمی‌کند. مبلغ انتقال لوئیز واقعا مناسب بوده و حتی اگر حقوق حداکثر 9 میلیون یورویی‌اش را هم در نظر بگیریم، بازهم این یک خرید اقتصادی برای توپچی‌ها بوده که بخش اعظم پول آن قبلا از فروش لورن کوشیلنی و جنکینسون به دست آمده است. درست است که ایستادن شکودران موستافی و داوید لوئیز درکنار هم شاید باعث دلهره هواداران شود، اما خب او می‌تواند چیزهای زیادی به ترکیب تیم اضافه کند. به عنوان تنها کسی که در ترکیب فعلی، لیگ قهرمانان اروپا را بالای سر برده و البته فصل قبل هم برای دومین بار قهرمان لیگ اروپا هم شده است.

منبع: آخرین خبر