مهمترین چالش تهران آلودگی هوا و ترافیک است
عضو شورای اسلامی شهر تهران تأکید کرد که قانون درآمدهای پایدار تأثیری در تغییر روند درآمدزایی شهرداری تهران نداشته است.
به گزارش عصرشهروند در اخبار شورای شهر ، ناصر امانی، عضو شورای شهر تهران در واکنش به گزارش حسـابهای درآمـد و هزینه شهرداری تهران در مهر ماه سال جاری گفت: به اعتقاد من این که قانون گفته شهرداری موظف است هر ماه گزارش درآمد و هزینه اش را هم منتشر کند که مردم ببینند و هم در صحن شورا توسط خزانه دار ارائه شود؛ سه فلسفه دارد. اول، کمیت و میزان وصول درآمد است. به هر حال ما از پول مردم تهران بودجهای مصوب کردیم و میخواهیم ببینیم این بودجه محقق شده یا نه و دقیقاً در گزارشی که آقای کاشانی ارائه کردند؛ کد به کد بر اساس بودجه ما، کدهایی که شهرداری اضافه درآمد کسب کرده بود، کدهایی که کمتر کسب کرده و کدهایی که اصلاً عملکرد نداشته دقیق گزارش کردند. دوم، کیفیت و چگونگی درآمد است که به نظرم فلسفه این موضوع از کمیت درآمد بالاتر است که سه بخش دارد؛ اول درآمدهای پایدار، دوم تأثیر مثبت درآمد بر افزایش کیفیت زندگی شهروندان و سوم کاهش فاصله طبقاتی و ایجاد عدالت یا پیوست عدالت درآمدی است.
او ادامه داد: قانونگذاری که حکیم است؛ به درستی این بند را جزء وظایف شورا آورده است. ما به عنوان نمایندگان مردم، اینها را میبینیم و میشنویم. این گزارش با این سه فلسفه منتشر میشود. در طول ۴۵ سال گذشته هر کسی که به ما ایراد میگرفت در زمانی که قانون گفت شهرداریها خودگردان شوند و دیگر قرار نیست از بودجه عمومی استفاده کنند و باید خودشان عوارض محلی وضع کنند. به ما وعده داده بودند که زمانی قانون درآمدهای پایدار را دولت و مجلس تصویب و به ما ابلاغ میکند و دو سال است که رؤیا و آرزوی ما محقق شده است؛ یعنی قانون درآمدهای پایدار شهرداری ابلاغ شده است. گزارش درآمد هزینهای که شهرداری هر ماه میدهد متوجه همه شهرداریهاست؛ یعنی هم تهران و هم کلان شهرها که درآمدهای زیاد دارند و معمولاً بالای هزار میلیارد بودجهشان را می بندند. سئوالم این است که بعد از ابلاغ قانون درآمد پایدار آیا همچنان قرار است همان جواب کلیشهای گذشته را بدهیم؟ یعنی قرار است بگوییم درآمدهایمان یا از منابع شهر یا از منابع شهرداری تهیه میشود؟ یعنی یا سرمایه شهر یا سرمایه شهرداری را میفروشیم. قبلاً وقتی می گفتند چرا این کار را می کنید؛ میگفتیم قرار بوده در دهه ۶۰ قانون درآمدهای پایدار تنظیم و ابلاغ شود که ابلاغ نشده و ناچاریم همان روش گذشته را ادامه بدهیم. الآن که دو سال است قانون درآمد پایدار شهرداری ابلاغ شده، تأثیرش در این گزارش کجا دیده میشود؟ این گزارش حکایت می کند که متأسفانه روند چند دهه گذشته در شهرداریهای کشور از جمله در شهرداری تهران ادامه پیدا کرده است و درآمدهای ما همچنان از محل منابع شهر تأمین میشود و در هیچ جای این گزارش تأثیر تعیین کنندهای در قانون درآمد پایدار شهرداری مشاهده نمیکنیم.
امانی اضافه کرد: مهمترین چالش کنونی شهر تهران آلودگی هوا و ترافیک است. آیا این گزارش و گزارشهای ماههای گذشته کیفیت و چگونگی تأثیر آن در چالش آلودگی هوا و ترافیک تهران را روشن کرده و آیا این چالشها را کاهش می دهد؟ قطعاً جواب منفی است؛ چون با این درآمد و کیفیت درآمد هم افزایش جذابیت در تهران، افزایش جمعیت و افزایش خودرو عملیاتی میشود. یعنی با این نوع کسب درآمد خودمان داریم به آلودگی هوا و ترافیک تهران کمک میکنیم. مهمتر از کمیت، کیفیت درآمد است. ۲۱ هزار و ۴۷۷ میلیارد تومان یعنی ۲۸ درصد از درآمد هفت ماهه شهرداری تهران از محل مالیات بر ارزش افزوده، مالیات بر ارزش افزوده این است که مثلاً یک چیپس یا پفک می خریم مالیات بر ارزش افزوده از آن کم میشود و به حساب سازمان امور مالیاتی میرود و سازمان امور مالیاتی سر ماه موظف است برابر قانون درصد شهرداری تهران را به حساباش واریز کند و معمولاً شهرداری تهران وقتی میخواهد بودجه را ببندد؛ زرنگی میکند و معمولاً این درآمد را کمتر از درآمد واقعی ثبت می کند. به همین خاطر امروز آقای کاشانی گفتند قرار بوده ۱۷ هزار میلیارد تومان در هفت ماهه از سازمان امور مالیاتی پول بگیرند اما ۲۰ هزار میلیارد تومان گرفتند؛ چون ابتدای سال در بودجه این را از میزان واقعی کمتر بستند و شهرداری بیشتر هم گرفته است. شهرداری بابت گرفتن این درآمد چه زحمتی کشیده است؟
۲۵ هزار و ۶۱۷ میلیارد تومان در این هفت ماهه از محل فروش سرمایه شهر درآمد کسب کردیم، از حوزه شهرسازی که ۷۰ درصدش در مناطق بالای شهر اتفاق افتاده است؛ یعنی از منطقه یک تا منطقه هشت و منطقه ۲۲ شهرداری تهران؛ در آنجا به سازمانهای دولتی، نهادهای عمومی غیردولتی، بانکها و سرمایه گذاران عمده مجوز ساخت و ساز دادیم تا برج بسازند و در کمیسیون ماده پنج از آنان پول گرفتیم و از این محل ۲۵ هزار و ۷۱۷ میلیارد تومان پول به دست آوردیم؛ یعنی ۳۳ درصد درآمد شهرداری تهران. ۱۰ هزار و ۵۷۰ میلیارد تومان سرمایه غیرمنقول شهرداری را فروختیم و پول به دست آوردیم؛ یعنی زمین و ملک فروختیم.۱۰ هزار و ۹۵۹ میلیارد تومان هم اوراق مشارکت و وام گرفتیم؛ یهنی شهرداری را بدهکار کردیم.
امانی تأکید کرد: سئوالم این است که قانون درآمد پایدار شهرداری برای چه ابلاغ شد؟ قرار بود این اعداد کاهش پیدا کند و دیگر منابع شهر و شهرداری را نفروشیم و برایش پول دربیاوریم و بعد ۶۰ درصد ان را صرف هزینه اداره شهرداری بکنیم. الآن ۶۰ درصد پولی که در این هفت ماهه گرفتیم صرف اداره شهرداری شده و اگر بخواهیم نگهداشت را اضافه کنیم؛ درصد می شود و فقط میتوانیم ۳۰ درصد از این درآمد را در پروژه های تملک سرمایهای و بخش عمران شهر هزینه کنیم.
ایرادش این است که در شمال شهر سرمایه گذاری کردیم و شمال شهر را توسعه دادیم و کیفیت زندگی را در آنجا افزایش دادیم و جنوب شهر از این محروم شده که نمونهاش محلاتی است که از آنها گزارش محلهگردی میدهم. این یعنی بی عدالتی و بزرگ تر کردن کاهش فاصله جنوب و شمال شهر تهران. مهمتر از کمیت درآمد، کیفیت درآمد است. چیزی که باعث افتخار است؛ کیفیت درآمد، پیوست عدالت و کاهش فاصله بین شمال و جنوب شهر است که این اتفاق نمیافتد و با اعداد و ارقام ثابت کردم. چالش اصلی شهر آلودگی هوا و ترافیک است که با این نوع کسب درآمد عملاً داریم به آلودگی هوا و ترافیک در شهر تهران اضافه می کنیم و چیزی از آن کم نمیکنیم. قانون درآمدهای پایدار شهری هیچ تأثیری در تغییر روند چهار دهه گذشته در شهرداری های کلان شهرها از جمله شهرداری تهران نداشته است. منبع
