هدیه خدا، به نسل بیخاطره ما!
در هر سالروز تولد، یک شادی و یک غم نهفته است؛ شادی از به یاد آورده شدن و غم بابت گذران بیامان زمان. اگر اکسیر حیات داشتیم، لابد جادوگر را برای ابد در بیستوچند سالگیاش نگه میداشتیم؛ جایی که با توپ برایمان برقصد و سیرابمان کند، اما چرخ گردون برای هیچکس استثناء قائل نیست. پس حالا باید خوشحال باشیم از اینکه اگرچه موی سر «داشعلی» کمکم به سفیدی میزند، اما او عمرش را کنار ما گذرانده. «کنار ما» یک تعارف جغرافیایی نیست؛ حقیقتی دلرباست در مورد مردی که پیراهنش سرخ، اما کلامش سرختر بود، کسی که «زبان» یک ملت بود و اگرچه به حکم آدم بودن اشکالات و اشتباهاتی داشت، اما هرگز هیچ چیز را برای خودش نخواست. در روزگار ترکتازی سهمخواهان بیمروت، کریمی تافته جدابافته این سرزمین است؛ کسی که دوستان به دوستیاش مباهات میکنند و دشمنان هم در اعماق وجودشان برای او احترامی بینظیر قائلاند. تولدت مبارک پسر ایران.
منبع: بانک ورزش
