وام ناچیز وزیر در جیب باشگاه‌های دولتی!

عصرشهروند — از تعطیلی اردوها و لیگ‌های ورزشی گرفته تا ممنوعیت فعالیت اماکن ورزشی خرد و کلان. هرچند طبق اطلاعیه شماره ۱۲(مورخ ۱۵ اردیهشت‌ ماه) ستاد عالی مقابله با کرونا در ورزش و با توجه به اعلام وضعیت سفید در ۱۳۲ شهر از ایران، باشگاه‌های ورزشی رشته‌های انفرادی و غیرگروهی در این شهرها که ارتباط فردی زیادی در آن ورزش‌ها وجود ندارد، با رعایت دستورالعمل‌های بهداشتی مجاز به شروع فعالیت‌های خود از تاریخ ۱۶ اردیبهشت شدند اما هنوز تعطیلی بسیاری از اماکن ورزشی از جمله باشگاه‌های بدنسازی تا پایان اردیبهشت‌ماه به قوت خود باقی است چراکه طبق اطلاعیه اخیر ستاد کرونا تنها رشته‌های تنیس، تنیس روی میز، دارت، پتانگ، شطرنج، وزنه‌برداری، بدمینتون، قایقرانی انفرادی، دوومیدانی، اسکیت، بولینگ، تیراندازی، تیراندازی با کمان، سوارکاری، اتومبیلرانی و موتورسواری، دوچرخه‌سواری، کوهنوردی، گلف، جهت‌یابی، اسکی، پیاده‌روی، بازی‌های فکری، طناب‌زنی، ورزش‌های طبیعی، ماهیگیری ورزشی، فریزبی، یوگا، ورزش تفریحی مهارت فردی و ورزش آمادگی جسمانی فدراسیون ورزش‌های همگانی می‌تواند در شهرهای سفید فعالیت کنند. هرچند که این تعطیلی درازمدت با هدف جلوگیری از شیوع گسترده ویروس و به منظور حفظ سلامت افراد اجرایی شده اما مدیران باشگاه‌های بدنسازی از این اتفاق گله‌مندند. آن‌ها با تاکید بر این‌که باشگاه‌های بدنسازی جزو اولین اماکن ورزشی بودند که با شیوع کرونا فعالیتشان ممنوع شد، حالا از خسارت مالی ناشی این تعطیلی اجباری می‌نالند. مجید آقاجانی، مدیر ۳ باشگاه‌های ورزشی ایران که از سال ۷۸ تاکنون وارد عرصه مدیریت در باشگاه‌های بدنسازی شده در تشریح تبعات کرونا بر کسب و کار این دسته از باشگاه‌های ورزشی به خراسان می‌گوید: «متاسفانه می‌توان گفت باشگاه‌های بدنسازی در زمره مظلوم‌ترین قشر ورزشی شناخته می‌شوند چون در زمره اولین اماکن ورزشی بودند که به دلیل شیوع کرونا دستور پلمپ و تعطیلی باشگا‌ه‌ها صادر شد و اینطور که مشخص است، باشگاه‌ها آخرین صنف ورزشی هستند که قرار است بازگشایی شوند. این در حالی است که در مقایسه با صنف‌های دیگر شاهد هستیم که بسیاری از صنف‌های پرخطر مثل متروها، سامانه‌های حمل‌ونقل و ترمینال‌ها همه فعالیت خود را شروع کرده‌اند اما ما هنوز تعطیلیم. این در حالی است که جمعیتی که وارد واگن‌ متروها، ترمینال‌های اتوبوس‌رانی و غیره می‌شوند، چندین برابر جمعیت حاضر در این باشگاه‌های ورزشی است.» آقاجانی با اشاره به ضرر مالی ناشی از تعطیلی باشگاه‌ها بر معیشت مدیران، کارمندان و شاغلان این حرفه ادامه می‌دهد: «متاسفانه از اسفندماه تاکنون ما بدون هیچ درآمدی در خانه نشسته‌ایم. این در حالی است که من به شخصه بدهی بانکی دارم و بانک‌ها هم سر موعد اقساط را برداشت می‌کنند. اصلا فرض کنید که قسطی هم در کار نیست؛ زندگی مگر خرج ندارد؟ از اجاره خانه گرفته تا تمام مایحتاج ضروری زندگی. این تنها مشکل من نیست و تمام همکاران من با این مشکل دست به گریبان هستند؛ ضمن این‌که برخلاف تصور همگان، باشگاه‌های بدنسازی نه تنها درآمد کلانی ندارند بلکه یک درآمد بخور و نمیر داشتند که همان هم در حال حاضر به صفر رسیده. از طرفی هنوز هم مشخص نیست چه زمان باشگاه‌های بدنسازی می‌توانند فعالیت‌های خود را از سر بگیرند.» او در حالی این صحبت‌ها را مطرح می‌کند که باشگاه‌های بدنسازی به دلیل فضای خاص و تماس مستقیم دستگاه‌های بدنسازی با بدن، برای بازگشایی نیازمند رعایت پروتکل‌های بهداشتی خاص هستند. آقاجانی می‌گوید: «می‌توانیم به ورزشکاران بگوییم که با ماسک و دستکش در باشگاه حاضر شوند و درکنار آن فاصله اجتماعی را تا حد ممکن رعایت کنند؛ ضمن این‌که در بازه زمانی خاص هم می‌توان تمام دستگاه‌ها را ضدعفونی کرد. البته باز هم می‌گویم بسیاری از صنف‌هایی که در حال حاضر فعالیت می‌کنند از باشگاه‌های بدنسازی پرخطرتر هستند. این را هم بگویم که اگر تعطیلی اماکن عمومی یا نیمه عمومی برای تمامی صنوف اجرا می‌شد ما هم مشکلی با این قضیه نداشتیم. اگر هدف حفظ سلامتی جامعه است ما هم به آن احترام می‌گذاریم چون بالاخره من هم عضوی از این جامعه هستند اما وقتی می‌بینیم که بازگشایی اماکن به صورت گزینشی اتفاق افتاده، به نظر می‌رسد مسئولان برای برخی اصناف تبعیض قائل شده‌اند. در حال حاضر ۳ ماه است که باشگاه‌های بدنسازی تعطیل شده و هیچ ارگانی هم به فکر ما و خانواده‌هایمان نیست.» او در پاسخ به این‌که آیا حمایت مالی از سوی ارگان خاصی برای این قشر آسیب‌دیده از کرونا صورت گرفته یا خیر می‌گوید: «چندی پیش سلطانی‌فر، وزیر ورزش در جلسه‌ای اعلام کرد به آن دسته از باشگاه‌های بدنسازی که بیمه هستند، مبلغ ۱۵میلیون تومان وام داده شود. این در حالی است که شخص وزیر هم می‌داند باشگاه‌های بدنسازی به دلیل درآمد پایین، اجاره‌ها و هزینه‌های بالا، ۹۰درصد آن‌ها قادر به بیمه کردن باشگاه و پرسنل خود نیستند. مطمئنا وزیر ورزش در جریان این موضوع است و این وام ناچیز هم به یکسری از باشگاه‌های دولتی تعلق خواهد گرفت که چون هزینه‌هایشان را از جیب پرداخت نمی‌کنند، پرسنل خود را بیمه کرده‌اند. بنابراین این وام کوچک هم به ما تعلق نمی‌گیرد. تنها پیشنهاد وزیر ورزش برای کمک به باشگاه‌ها همین وام بود که آن هم عملا غیرممکن است.»