وضعیت متفاوت ایتالیا در این روزها

ایتالیا و ستارگان کم‌فروغش همه را شوکه کردند. قرار بود جیجی بوفون به پنجمین جام‌جهانی‌اش برود و به رکورد افسانه‌ای لوتار ماتیوس برسد. قرار بود دنیله ده‌روسی این بار در قامت یک رهبر و نه یک جوان نیمکت‌نشین باز هم مشابه خاطره ۲۰۰۶ را بسازد اما تیم هیچ توانی نداشت. حتی سایه قهرمان جهان هم نبود؛ همین و بس. ایتالیا به جام‌جهانی نرفت و در خانه حتی نمی‌‌توانست به دروازه سوئد حمله کند. کمی بیش از گذشت یک‌سال از آن شب شوم، آتزوری این بار در خانه بازی کرد؛ بازی کرد و برد؛ برد تا راهی یورور ۲۰۲۰ شود. این یعنی یک‌ تغییر بزرگ و البته فوق‌العاده.
از ونتورا تا مانچو
جیامپیرو ونتورا، همان سرمربی بود که آن فاجعه تاریخی را به بار آورد. عدم صعود به جام‌جهانی، پافشاری بر درست بودن تصمیماتش و درنهایت اخراج. در آن برهه کسی برای تیم ملی ایتالیا تره هم‌ خرد نمی‌‌کرد. مربیان سرشناس که هیچ حتی مربیان متوسط هم حاضر نبودند برای به عهده گرفتن آن لشگر شکست‌خورده چوب حراج بر آبروی ناچیز خود بزنند. درست است که عمده تقصیرات بر گردن ونتورا بود اما نباید از این گذشت که آن تیم به معنای واقعی کلمه بی‌ستاره بود. به همین دلیل بسیاری پذیرفتن پیشنهاد هدایت تیم ملی توسط روبرتو مانچینی را یک دیوانگی محض می‌دانستند. در جراید از این سخن گفته می‌شد که مانچو‌ مثل ماجراجویی‌های آخرش در گالاتاسرای و اینتر بدون دستاورد خاصی خانه‌نشین می‌شود و تنها یک بدهی دیگر روی دست فدراسیون می‌گذارد. آن اوایل هم سبک بازی تیم چنین حقیقتی را القا می‌کرد. اما تیم پوست‌انداخته ایتالیا اکنون با ۷ برد از ۷ مسابقه مقدماتی یورو، صعودش به عنوان صدرنشین را به این مسابقات تثبیت کرده تا پس از بلژیک، دومین شرکت‌کننده در یورو باشد و منتظر بقیه.
مصیبت تمام شده؟
مثل تمام تیم‌های ملی دنیا که در دوره‌ای پرستاره هستند و با پیر شدن ستاره‌ها از موفقیت دور می‌شوند، ایتالیا هم دوران گذار خود از قسمت پرستاره به یک قسمت پرستاره دیگر را می‌گذراند و‌ طبیعی بود که ترکیبی بدون بازیکن بزرگ در اختیار داشته باشد. درست مثل اسپانیا، آلمان، فرانسه و انگلیس که هر کدام شرایط مشابهی‌ را تجربه کردند اما شاید وضعیت ایتالیا و‌ البته هلند کمی با این مدعیان نامبرده متفاوت بود. آن‌ها زمان زیادی را بدون ستاره سپری کردند و لاجوردی‌پوشان همین الان هم در قیاس با بهترین‌ها ترکیب پرستاره‌ای در اختیار ندارند. هرچند که تیم‌ فعلی با آن تیم فلک‌زده ونتورا زمین تا آسمان فرق دارد! در واقع بازیکنان تیم ‌پیشرفت کرده‌اند؛ حالا چه در تیم ملی و چه در رده باشگاهی. این را باید تاثیر مانچینی دانست یا خیر، شاید در آینده بهتر بتوان به این سوال پاسخ داد اما هرچه بود و‌ هست، خبر خوب بازگشت آتزوری به بازی بزرگان است.

منبع: آخرین خبر