ورزش تهران

چرا میزبان کوپا آمه‌ریکا محبوب نیست؟

سائوپائولو برای دومین بار میزبان سلسائو در کوپای 2019 بود اما باز هم 42 هزار نفر حاضر در استادیوم 12 دقیقه تحمل نداشتند تا تیم ملی کشورشان را حمایت کنند. برزیل نیمه نخست را با برتری 3 گله به پایان رساند و در نیمه دوم 2 گل دیگر هم به پرو زد تا مرحله گروهی را با موفقیت پشت سر بگذارد. همه از این نتیجه خوشحال بودند اما این‌که در ابتدای بازی صدای سوت اعتراض شنیده شود همه را کلافه کرده؛ حتی خود بازیکنان را.

واکنش

پس از برتری قاطعانه دنی آلوز فرصت را مغتنم شمرد تا به کسانی که در بازی با ونزوئلا و این بازی به روند تیم اعتراض داشتند، پاسخ دهد: «ما نماینده یک کشوریم. وقتی شعاری داده می‌شود یعنی این‌که علیه کشور خود شعار می‌دهید و نه بازیکنان.» البته که بازی با پرو را نباید با جدال برابر ونزوئلا مقایسه کرد. در بازی قبل که برزیل نتوانست دروازه حریف را باز کند، تماشاگران در اواخر بازی تا می‌توانستند از خجالت بازیکنان درآمدند و تیته، سرمربی تیم هم سعی کرد جو را آرام کند. این در حالی است که در بازی نخست و پیروزی 3 گله برابر بولیوی هم پس از این‌که تنها یک نیمه بدون گل سپری شد، هواداران سوت‌های اعتراضی زدند. آلوز به عنوان کاپیتان تیم ‌آن زمان هم برابر این هجمه واکنش نشان داد و ابراز امیدواری کرد که در باهیا، شهر زادگاهش که مردم آرامتری هم دارد این اتفاق تکرار نشود. نکته جالب اینجاست که شدیدترین اعتراض‌ها دقیقا در همین شهر و پس از بازی دوم رخ داد! این یعنی مهم نیست بازی در کجا برگزار شود. مهم این است که این برزیل همواره در مظن اعتراض قرار دارد.

دلیل

هنوز کسی دلیل این موضوع را به طور کامل نمی‌‌داند. به هر حال مردم برزیل حق دارند که در خاک خودشان، تیم ملی کشورشان را اصلی‌ترین مدعی کسب جام ملت‌های آمریکای جنوبی بدانند؛ به خصوص که زردها پرستاره‌ترین تیم جام را هم در اختیار دارند حتی اگر نیمار به دلیل مصدومیت غایب باشد. اما به نظر می‌رسد چیزی که آن‌ها را آزار می‌دهد، سبک بازی تیم است. تیم تیته در جام‌جهانی ناکام بود و حتی به نیمه‌نهایی هم نرسید. با این حال سبک بازی آن تیم قابل تحمل‌تر بود. برای کسانی که با ژوکو بونیتو در خیابان‌ها عشق بازی می‌کنند، این‌که تیم ملی‌شان با 2 هافبک دفاعی تخریبی دیدار افتتاحیه جام را آغاز کند غیر قابل تحمل است. هرچند که برزیل در حال گلباران کردن رقباست و پس از تساوی با ونزوئلا تیته فهمید که باید تیمش را تهاجمی‌تر بچیند اما همین هم یک مشکل جدید است که سرمربی مدام در حال تغییر دادن ترکیب تیمش است و مشخص نیست در مرحله حذفی چه ترکیبی قرار است به میدان برود. این فراتر از ایجاد حس رقابت میان ستاره‌ها، نوعی سردرگمی به وجود می‌آورد و شخصیت را از تیم می‌گیرد. چیزی که سال‌هاست برزیل از نبود آن رنج برده و تورنمنت‌های مختلف را یکی پس از دیگری از دست می‌دهد. شاید مردم سرزمین قهوه از همین ناراحتند که هنوز شخصیتی در سلسائو نمی‌‌بینند؛ حتی با زدن 5 گل به رقبا.

منبع: آخرین خبر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا