کابوس تمام شد

سانچز با انتقالی قرضی راهی اینتر خواهد شد.
دوران فاجعه آمیز الکسیس سانچز در الدترافورد بالاخره به پایان رسید. او روز چهارشنبه وارد شهر میلان شد تا انتقال قرضی و یک ساله خود را به اینتر نهایی کند و در جوزپه مه‌آتزا خاطرات تلخ الدترافورد را به فراموشی بسپارد. اما چه شد که اینطور شد؟ سانچز در آرسنال روزهای خوبی داشت ولی در یونایتد با افتی فاحش مواجه شد.
نظر گری نویل در مورد سانچز، احتمالاً نظر مشترک خیلی از هواداران یونایتد درباره این بازیکن شیلیایی است. ستاره ای که در ژانویه 2018 با امیدهای زیادی راهی الدترافورد شد. گری نویل در مورد سانچز چنین گفته است: «تصور می کردم سانچز بازیکن هجومی‌ای خواهد بود که در تمام بخش های فاز هجومی دیده خواهد شد و خوب کار میکند، بازیکنی گلزن و سرسخت. اما او در یونایتد افتضاح بود. نمیدانم واقعاً چه اتفاقی برای او افتاد. اما من دو سانچز را می شناسم. سانچزی که در آرسنال و بارسلونا حضور داشت و سانچزی که با پیراهن یونایتد بازی می کرد.»
پردرآمدترین بازیکن لیگ برتر در طی دو سال اخیر، بعد از انتقال به یونایتد در ژانویه 2018، تنها سه گل در لیگ جزیره به ثمر رساند تا یک ناکام مطلق لقب گیرد. اما سانچز قبل از پوشیدن پیراهن یونایتد افت نکرده بود. درست هشت ماه پیش از انتقال به یونایتد، سانچز بهترین بازیکن فصل آرسنال معرفی شده بود. شاید یکی از دلایل تحلیل رفتگی و خستگی بود. اما بعد از پشت سر گذاشتن اولین تابستانِ با فراغت، اوضاع باز هم تغییر نکرد. پس چه دلیلی میتوان برای افت سانچز متصور شد؟
برای پاسخ به این سؤال، احتمالاً باید چند فاکتور را در زمین مسابقه درنظر بگیریم. سانچز عملاً بازیکن منعطفی به حساب می آید. او فوتبالش را در اروپا و در اودینزه به عنوان وینگر راست آغاز کرد. و اغلب در بارسلونا نیز در این پست به کار گرفته می شد تا اینکه بعد از انتقال به آرسنال، در پست وینگر چپ بازی کرد. او در تیم ونگر نشان داد که توانایی بازی کردن در پست شماره 10، درخشش در بازی در ضدحملات و همینطور ایفای نقش به عنوان مهاجم را دارد.
اما در یونایتد یک آشفتگی کلی در مورد نقش او در تیم وجود داشت، مشخص نبود آیا او قرار است نقش یک سازنده را ایفا کند یا یک گلزن در تیم خواهد بود. هرچند به نظر می رسید او در پستی مشابه پستش در آرسنال بازی می کند، اما تفاوت های مهمی وجود داشت. در آرسنال حتی زمانی که به عنوان مهاجم بازی می کرد، ژیرو را جلوتر از خود می دید و اوزیل نیز در کنار وی به عنوان بازیکن خلاق در زمین حضور داشت. این دو بازیکن، هر دو کمتر صاحب صفت خودخواهی در بازی خود هستند. در یونایتد شاید فقط ماتا صاحب چنین ویژگی ای بود. لوکاکو مهاجمی که اغلب در کنار سانچز به میدان می رفت خود نیاز به بازیکن دیگری داشت تا برای وی موقعیت سازی کند.
احتمالاً اگر او راهی منچسترسیتی می شد، تیمی که در ژانویه 2018 با یونایتد برای جذب وی رقابت کرد، پپ گواردیولا به شیوۀ دیگری از وی بهره می برد. درست همانطور که پپ بابت تغییر پست سانچز و گرفتن بیشترین بهره وری از این بازیکن، به ونگر اعتبار داده بود، سانچز هم می توانست در ترکیب سیتی در نقش آگوئرو به میدان برود و رقیبی برای این بازیکن گلزن باشد.
در جریان فصل آخر حضور سانچز در آرسنال که او موفق به زدن 22 گل شد، اکثر گل های وی در نقش مهاجم به ثمر رسید. در آن فصل، آگوئرو تنها بازیکن در لیگ برتر بود که بیشتر از سانچز اقدام به شوتزنی کرده بود. چنان که ملاحظه می کنید آمار شوت های سانچز بعد از حضور در یونایتد افت فاحشی کرد و همین قضیه به خوبی می تواند دلیل روشنی برای افت آمار گلزنی این بازیکن باشد. در نمودار بالا میانگین تعداد شوت های وی در 90 دقیقه در فصول اخیر نشان داده است.
اینگونه بود که سانچز در یونایتد بازیکنی متفاوت شد، البته او متفاوت شد چون بازیکن متمایزی برای ترکیب یونایتد بود. فن پرسی در یک جمله به خوبی وضعیت را توضیح داده است: «او به تیمی امد که تفکراتی دفاعی داشت.» دغدغه‌های مورینیو برای کارهای دفاعی به معنای این بود که به ندرت مدافعین کناری نفوذ می کردند و این موضوع فضا و آزادی کمتری را برای سانچز در بخش هجومی ایجاد می کرد.
نتیجه این شد که سانچز در یک تنگنای سخت قرار گرفت. مسئولیت بیشتری روی دوش او قرار گرفته بود ولی در عین حال فضای کمتری در اختیار داشت. او لمس توپ کمتری در محوطه جریمه حریف داشت، اما در عوض برای رسیدن به محوطه جریمه حریف، خیزهای بیشتری برای دریبل انجام داد. نتیجه ناامیدکننده اینطور بود که به طور مثال در دیدار با نیوکاسل و هادرزفیلد، روی هم رفته 36 بار توپ را از دست داد.
جالب اینجا بود که میزان خلاقیت سانچز در دوران حضورش در یونایتد خیلی هم افت نکرد. حتی در فصل 2017-2018 میانگین خلق موقعیت سانچز از آمارش در آرسنال نیز فراتر رفت. آن دو پاس گل او را در بازگشت یونایتد مقابل سیتی در اتحاد به یاد می آورید؟ هر چند او آمارش را در خلق موقعیت گل حفظ کرد، اما سازندگی ویژگی برتر سانچز نبوده و نیست.
در نمودار (قسمت تصویر) میانگین خلق موقعیت در جریان بازی در طول 90 دقیقه توسط سانچز در فصول اخیر نمایش داده شده است. در واقع سانچز در دوران حضورش در آرسنال گل های به مراتب بیشتری به نسبت پاس گل هایش در کارنامه خود ثبت کرد، در یونایتد این آمار کاملاً برعکس بود.
به این ترتیب، سانچز رفته رفته کمرنگ و کمرنگ تر شد. فصل قبل آمار توپ های لو رفته وی نصف شد. اما این آمار اتفاق خوبی را نشان نمی دهد، چرا که سانچز اقدام به دریبل کمتری کرد. این اقدام به دریبل کمتر نیز ناشی از پایین آمدن اعتماد به نفس او بود. ونگر در مورد افت سانچز چنین گفته بود: «باور دارم که او اعتماد به نفسش را از دست داده است. قدرت سانچز در خلاقیت، دریبل و گذر از بازیکنان است. چنین بازیکنانی وقتی اعتماد به نفس خود را از دست بدهند، بیشتر در معرض آسیب پذیری و افت قرار می گیرند. سانچز سطح انرژی جسمانی زیادی هم داشت که آن را هم از دست داده است.»
با تمام اینها، سانچز حالا یونایتد را ترک می کند و دوباره بعد از سالها به فوتبال ایتالیا می رود، آیا او در ترکیب کونته دوباره شکوفا می شود یا ساختار دفاعی تیم های کونته برای سانچز هم مشکل زا خواهد بود؟

منبع: نود