یک ماجرای عجیب در فوتبال ایران؛ این همه آدم کجا رفتند؟
فوتبال، نه برای آنهایی که از آن دورند و عاشقانه های خود را با کنترل از راه دور می سنجد که برای افرادی که در دل این ورزش حضور دارند همیشگی نیست. فوتبال برای آنها تا ابد نمی ماند.
درست مثل تجربه ای که با کارلوس کی روش داشتیم. او پس از ۸ سال از فوتبال ایران رفت. جدایی کی روش از فوتبال ایران در یک سیکل طبیعی اما با آمیزه ای از اتفاقات تازه دیگر همراه بود که ماجرا را عجیب تر از همیشه می کند.
از دست دادن این همه چهره در این چند وقت به همین سادگی نیست؛ از جمله جدایی ناگهانی برانکو ایوانکوویچ از پرسپولیس. تعطیلی برنامه ۹۰ و غیبت عادل فردوسی پور در گزارش های فوتبال. باز هم از جمله خداحافظی عجیب علیرضا فغانی و رفتن یک داور برجسته بین المللی از فوتبال ایران، پیش از او خبر مهاجرت مزدک میرزایی…
فوتبال ایران مگر چقدر انسان های درجه کنار خود دارد که ظرفیت یک بازه زمانی کوتاه و مشخص، این همه آدم را از دست بدهد؟ در یک محدوده زمانی از پیش تعیین شده یا حتی اتفاقی، آیا ظرفیت تولید مجدد یا پیدا کردن چهره های تاثیرگذار در این فوتبال وجود دارد؟
تجربه ای بزرگ به ما نهیب می زند آنچه در فوتبال ایران در زمینه از دست رفتن انسان های اثرگذار اتفاق افتاده متاسفانه هیچ باز تولیدی در بر نداشته است؛ متاسفیم که بگوییم خوب هایی که از این فوتبال جدا شدند هرگز جانشین نداشته اند…
یادآوری این موضوع می دانیم دردی را دوا نمی کند اما حواسمان باشد که در این فوتبال چه می گذرد؛ هر روز بدتر از دیروز!
منبع: خبر ورزشی
