تراژدی نیمکتهای لیگ برتر؛ بدون پول، بدون وفاداری!
در سالهای نهچندان دور وقتی قرار بود از برکناریهای پرتعداد و زودهنگام نیمکتهای فوتبالی صحبت شود نام کشورهای حاشیه خلیجفارس میدرخشید. تعداد هفتههای یک رقمی که یک مربی فرصت مربیگری در یک تیم را پیدا کرده دستمایهای بود برای شوخیها و کنایهها به فوتبال بیحوصله عربها. این فصل اما فوتبال ایران ورژن جدیدی از تغییرات نیمکت را رو کرده است. ورژنی که اگرچه در تغییر و تحولات زیاد بیشباهت به کشورهای همسایه نیست اما در اصول و فرمول هیچ شباهتی به آنها ندارد و حرف جدیدی در دنیای فوتبال میزند! سونامی تغییرات به تیمهای بالانشین و حتی صدرنشینان هم رسیده و مانع از این شده تا منطق و فرمول ثابتی بتوان برای این تغییرات پیدا کرد. به خصوص که بیشتر این تغییرات، ربطی به نتایج مربیان ندارد.
پرسپولیس، تراکتور، استقلال، ماشین سازی، ذوب آهن، پارس جنوبی، گلگهر، شاهین، پیکان، شهرخودرو و نفت آبادان تیمهایی هستند که خواسته یا ناخواسته تغییراتی روی نیمکت داشتهاند.
استقلال یکی از آن تیمهایی است که علاقمند به حفظ روند نیمفصل اول بود اما مشکلات مالی و عجیب و غریب با استراما مانع از این اتفاق شد. استقلالیها تلاش زیادی برای حفظ سرمربیشان انجام دادند اما موفق نشدند. در دیگر تیم پایتخت هم رفتن کالدرون با اتفاقات عجیبی همراه بود. پرسپولیس هم تیمی بود که به عنوان صدرنشین سرمربیاش را از دست داد. مشکلات مالی و اختلافات داخلی و دلایل زیادی برای این تغییر عنوان شد و در نهایت هر دلیلی که وجود داشت یکی دیگر از مربیان خارجی لیگ هم رفت. البته رفتن کالدرون بیشتر از این که پرسپولیسیها را ناراحت کند مشهدیها را عصبانی کرد! پیدا کردن جانشین سرمربی آرژانتینی به قیمت گرفتن سرمربی شهرخودرو تمام شد تا این تیم بیش از قرمزهای پایتخت از این جابجایی ضرر کند. تراکتور هم یکی دیگر از تیمهایی بود که مربی خارجیاش را برکنار کرد. با این تفاوت که آنها، خودشان تصمیم به اخراج دنیزلی گرفتند. پیکان و صنعت نفت هم آخرین تیمهای حاضر در این لیست هستند. فرکی یکی از معدود مربیانی بود که به خاطر نتایج ضعیفش در پیکان استعفا کرد و همه چیز بر طبق روال عادی پیش رفت. صنعت نفت آبادان هم ظاهرا به دلیل بیماری اما گویا به خاطر تیم ملی اسکوچیچ را برای ادامه فصل در اختیار ندارد.
با حضور قلعهنویی در تیم ملی و تغییرات در سپاهان هر 6 تیم بالای جدول سرمربی خود را عوض کرده بودند که البته در نهایت این انتقال منتفی شد تا یکی از تغییرات نیمکتهای لیگ کمتر شود. اگرچه همچنان رفتن یازده مربی از شانزده مربی لیگ رکوردی دست نیافتنی در هر لیگ و هر کشور و هر شرایطی محسوب میشود.
مطمئنا برخلاف همیشه و همه جای دنیا که نتایج نقش تاثیرکننده در جابجاییها دارند در این فصل لیگ برتر پول حرف اول و آخر را در این اتفاق میزند. گرانی دلار، تحریمها و حتی مشکلات مالی که گریبان سرمربیان ایرانی را هم گرفت آنقدر زیاد بود که اجازه نداد برای تصمیمات مدیریتی فوتبال، نتیجه نقش چندانی داشته باشد. البته به غیر از پول به «وفاداری» هم به عنوان یکی از فاکتورها اشاره کرد. مربیانی که تا پیشنهاد بهتر و دهان پرکنتری دیدند بدون توجه به قرارداد کتبی و اخلاقی که با تیمهایشان داشتند خیلی زود و راحت ساز جدایی را کوک کردند. مشخص نیست که قراردادهایی که با هزار و یک شرط و پیششرط و سروصدا امضا میشود چه ضمانت اجرایی دارند و چرا نقشی در ایجاد ثبات لیگ برتر و فوتبال ایران بازی نمیکنند.
منبع: نود
سپاهان می تونه باعث آبروداری فوتبال ایران بشه. تنها تیمی که فقط فوتبال بازی می کنه همین سپاهانه. سرخابی ها در ایران به زور داور و فدراسیون و وزیر ورزش بازی می کنند ولی در خارج از ایران که اینها نیستند عملا خلع سلاح هستند اونجا دیگه پیام حیدری نیست که براشون دربیاره .