آرزوهای برجا مانده پدرخوانده

به گزارش عصر شهروند ، از ابتدای تشکیل شورای پنجم، همانطور که انتظار می رفت با تشکیل یک شورای یکدست ۲۱ نفره از اصلاح‌طلبان، فرصتی مهیا شد تا پدرخوانده های قدیمی جریان اصلاحات در مجموعه شورای شهر بتوانند آرزو های دوره های قبل را محقق کنند. در این میان احمد مسجد جامعی به عنوان پدرخوانده فرهنگی، خود را به عنوان کسی که سه دوره پیاپی عضویت شورای شهر را در کارنامه خود دارد نقش جدیدی را ایفا کرد.

مسجد جامعی که در دوره چهارم توانست حتی یک سال به ریاست شورا برسد طبیعتاً در این دوره که دوستان خود را در مجموعه شورای شهر میدید انتظار بیشتری داشت اما حضور محسن هاشمی به عنوان فرزند آیت الله در میان اعضا، کار را برای او سخت کرد.

در ابتدای تشکیل شورای شهر پنجم مسجدجامعی در قامت نایب رئیس شورا تلاش‌هایی را برای تصدی این پست نیز به عمل آورد اما این تلاش ها نیز به نتیجه نرسید. لذا مسجدجامعی راهکار جدیدی را اندیشید تا بتواند مجموعه های فرهنگی شهرداری که جزء قویترین مجموعه های فرهنگی کشور هستند را در اختیار خود بگیرد اما در این راه نیز محمدجواد حق شناس را به عنوان یک رقیب در کنار خود میدید. مسجد جامعی با توجه به سابقه ریشه دار خود در جریان اصلاحات همچون ریاست هیئت مدیره بنیاد باران و ریاست هیئت مدیره مجموعه گفتگوی تمدن ها، چیرگی خود را بر حق شناس غالب کرد و توانست جایگاه ویژه ای را برای خود تعریف کند.

جایگاه متولی امور فرهنگی مجموعه‌های فرهنگی در شورای شهر تهران! در ابتدا کار برای او سخت شد از آن جا که به مدت یکسال تمام، عدم ثبات مدیریتی در پیکره شهرداری تهران خود را نشان داد و مدیریت شهر تهران ابتدا شش ماه در اختیار نجفی، یک ماه در اختیار حسینی مکارم و شش ماه در اختیار افشانی باعث شد که در انتصابات مدیران فرهنگی شهرداری تهران، مسجدجامعی نتواند امیال خویش را اجرایی نماید اما پس از آغاز تصدی شهرداری تهران توسط حناچی و ثبات نسبی در این مسئولیت، محمدرضا جوادی یگانه به سمت معاونت فرهنگی شهرداری منصوب شد که یک فرد کاملاً غیر اجرایی و صرفاً علمی بود و فضا را برای تاخت و تاز انتصاباتی احمد مسجد جامعی فراهم کرد تا بتواند گزینه‌های مدنظر خود را در مناصب فرهنگی شهرداری انتصاب کند و آرزوهای چندین و چند ساله خود در بسط تفکر فرهنگی خود در شهرداری، جامعه عمل بپوشاند.

به دلیل سابقه وزارت مسجدجامعی و آشنایی وی با افراد وزارت ارشادی، انتصاب افراد وابسته به خود در مناصب شهرداری، دور از انتظار نبود اما اینکه افراد وابسته به وی در پستهای غیر مرتبط و نا آشنا منصوب شوند مفصل بزرگی می نماید. متاسفانه اخیرا با انتصاب یکی از مدیران زیرمجموعه مسجدجامعی در وزارت ارشاد به سمت رئیس ستاد گردشگری شهرداری تهران، این موضوع رنگ غالب به خود گرفت و یک تفکر کاملاً وزارت ارشادی در منصب کاملاً تخصصی گردشگری شهرداری تهران منصوب شد و مجموعه گردشگری شهرداری تهران را تبدیل به شاخه ای از اداره کل ارشاد استان تهران نمود!

نکته جالب توجه اینجاست که مسجد جامعی تمام تلاش خود را جهت تبدیل ستاد گردشگری شهرداری به سازمان گردشگری به عمل آورد و توانست مصوبه آن را از دل شورای شهر بیرون بیاورد اما ضعف عملکرد کاظمی، رئیس جدید ستاد گردشگری شهرداری تهران تا کنون نتوانسته است این ستاد را به سازمان تبدیل کند.

غم انگیزی ماجرا اینجاست که در مدیریت این مجموعه، دیگر اثری از حوزه فعالیت های تخصصی گردشگری وجود ندارد و ستاد گردشگری تبدیل به واحد دیگر وزارت ارشاد شده است که صرفاً گردشگری را از جنبه هنری دنبال می‌کند و حضور پررنگ مسجدجامعی در تمام برنامه های این ستاد، خود را به وضوح نشان داده است. این یک نمونه از چندین نمونه دخالت مسجدجامعی در انتصابات حوزه فرهنگی شهرداری است که اثرات مخرب این انتصابات، در ساختار مجموعه شهرداری تهران، خود را نشان می دهد.