بخشی از تنش‌ روانی تهرانی‌ها ، ناشی از رانندگی است

به گزارش عصرشهروند در اخبار شورای شهر ، در نشست کارگروه تشکل های حوزه سلامت با موضوع تاثیر انضباط ترافیکی بر سلامت روان جامعه ، سیداحمد علوی عضو شورای اسلامی شهر تهران و رئیس ستاد سمن های شهر تهران، سردار حمید خروش رئیس مرکز نظارت همگانی سامانه ۱۹۷ فراجا، سرهنگ بهرامی مدیرکل مشارکت عمومی معاونت فرهنگی، اجتماعی فراجا، سرهنگ روزبه رئیس اداره مشارکت عمومی معاونت فرهنگی و اجتماعی فاتب حضور داشتند.

علوی با ابراز خرسندی از تلاش برای رسیدگی به ایمنی و کیفیت زندگی شهری گفتت: خوشحالم که امروز در جمعی حضور داریم که دغدغه‌مندانه برای ارتقای ایمنی و کیفیت زندگی شهروندان تلاش می‌کنند.

ایمنی؛ دغدغه‌ای فراموش‌شده اما حیاتی

عضو شورای اسلامی شهر تهران با انتقاد از غفلت ساختاری نسبت به ایمنی شهری تصریح کرد: متأسفانه برخی مسائل، علی‌رغم اهمیت حیاتی‌شان، هیچ‌گاه به دغدغه‌ی عمومی تبدیل نمی‌شوند. امروز موضوعاتی مانند ناترازی برق و انرژی به دلیل فراگیری مستقیم‌شان از سطح جامعه تا بالاترین سطوح مدیریتی، به مطالبه و چالش ملی تبدیل شده‌اند. اما چند نفر درباره‌ی بی‌توجهی به قواعد رانندگی، یا فجایع ناشی از سوانح ترافیکی در شهر فریاد می‌زنند؟

وی با اشاره به آمارهای رسمی حوزه سلامت گفت: سالانه بیش از ۴۰۰ هزار نفر به دلیل سوانح رانندگی روانه بیمارستان‌ها می‌شوند؛ آماری که نه‌تنها بیانگر رنج فردی و خانوادگی، بلکه نمایانگر هزینه‌های اجتماعی و اقتصادی سنگین است. هنوز مشخص نیست چند نفر از این آسیب‌دیدگان با معلولیت دائمی از بیمارستان خارج می‌شوند.

وی افزود: اگر تنها ۲۰ هزار نفر از آن‌ها جان خود را از دست دهند، یعنی ۲۰ هزار خانواده داغدار، و ۴۰۰ هزار خانواده دیگر درگیر بحران‌های ناشی از سوانح هستند.

علوی با استناد به آموزه‌های دینی تأکید کرد: خداوند در قرآن می‌فرماید اگر کسی جان انسانی را نجات دهد، گویی جان همه انسان‌ها را نجات داده است. با این حال، این سؤال جدی مطرح است که آیا ایمنی جانی، امروز جزو پنج اولویت دغدغه‌ای مسئولان شهری یا حتی خود ما قرار دارد؟

مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها کجاست؟

رئیس ستاد ساماندهی سمن‌های شهر تهران در بخش دیگری از سخنان خود با انتقاد از نبود مسئولیت‌پذیری اجتماعی در صنایع خودروسازی گفت: امروز فشار سوانح ترافیکی روی دوش نهادهایی چون شهرداری و پلیس است، اما سود و بهره اقتصادی آن متوجه شرکت‌های خودروساز و واردکننده موتورسیکلت و خودرو است.

وی افزود: این در حالی است که نه استاندارد ایمنی را رعایت می‌کنند، نه آموزش‌های لازم را ارائه می‌دهند و نه خدمات پس از فروش مسئولانه‌ای دارند.

علوی ادامه داد: فروشنده‌ی یک ماشین لباسشویی آموزش بهره‌برداری می‌دهد و خدمات پس از فروش ارائه می‌کند، اما شرکت‌های خودروسازی ما، چه واردکننده و چه تولیدکننده، کمترین تعهد اجتماعی نسبت به محصولی که مستقیم با جان انسان‌ها در ارتباط است ندارند. هیچ‌کدام مسئولیتی در قبال آموزش یا ارتقاء فرهنگ رانندگی نپذیرفته‌اند.

تبدیل دغدغه به مطالبه، رسالت سمن‌هاست

علوی با بیان اینکه رسالت اصلی سمن‌ها، تبدیل مسائل پنهان‌شده به دغدغه و مطالبه عمومی است، اظهار کرد: تا زمانی که جامعه احساس تشنگی نکند، مطالبه‌ای برای دریافت آب شکل نمی‌گیرد. سمن‌ها باید آن حس تشنگی را ایجاد کنند، آن ضرورت را به جامعه و مدیران یادآور شوند، و آنچه نادیده گرفته شده را به صدر توجهات بیاورند.

وی با اشاره به هدف از برگزاری این نشست گفت: این جلسه با هدف به‌روزرسانی دانش و تبادل تجربه فعالان برگزار شده، اما گام بعدی، مطالبه‌گری هدفمند از نهادهای مسئول است. ما می‌خواهیم این جلسات مقدمه‌ای برای ورود فعال‌تر جامعه مدنی به مسائلی باشد که هنوز جایگاه واقعی خود را در مدیریت شهری پیدا نکرده‌اند.

او با اشاره به اهمیت آموزش و ارتقاء فرهنگ استفاده از وسایل نقلیه، گفت: اگر امروز شاهد برخی از فجایع ترافیکی هستیم، بخشی از آن محصول مستقیم خطای ماست. ما نیز مسئولیم؛ چرا که در طراحی، در برنامه‌ریزی، در تدوین سیاست‌ها و در مطالبه‌گری، نتوانسته‌ایم حساسیت کافی ایجاد کنیم. دغدغه‌ای شکل نگرفته که کسی مسئولیت اجتماعی تولید و فروش این محصولات خودرویی را پیگیری کند.

علوی با تأکید بر ضرورت اختصاص بودجه آموزشی از سوی تولیدکنندگان افزود: چرا نباید کلاس برگزار کنند؟ چرا نباید دوره‌های آموزش استفاده ایمن از وسایل نقلیه داشته باشند؟ چرا نباید هزینه آموزش را خودشان بپردازند؟ ما نمی‌توانیم به اسم تولید یا واردات، جان مصرف‌کنندگان را قربانی کنیم و بعد تمام هزینه‌های ایمنی، از نصب دوربین تا توسعه زیرساخت، بر دوش پلیس و شهرداری بیفتد.

دوربین‌هایی که از جیب مردم نصب می‌شوند

رئیس ستاد سمن‌های شهر تهران با اشاره به وضعیت نابسامان نظارت شهری تصریح کرد: امروز در شهر تهران، وضعیت دوربین‌های نظارتی به‌خاطر هزینه‌های سنگین خرید، نصب و نگهداری دچار چالش شده است. شهرداری نمی‌تواند بار مضاعفی که باید برعهده تولیدکنندگان و استفاده‌کنندگان وسایل نقلیه باشد، یک‌تنه به دوش بکشد. اما قانون نیز تاکنون آن‌ها را مکلف نکرده است.

سمن‌ها باید مطالبه‌گر مسئولیت اجتماعی باشند
علوی نقش سازمان‌های مردم‌نهاد را در این حوزه کلیدی دانست و گفت: ما به‌عنوان سمن‌ها و مجموعه‌هایی که دغدغه اجتماعی داریم، باید مسئولیت اجتماعی شرکت‌های خودرویی و برنامه‌ریزان را به مطالبه تبدیل کنیم. ما باید این زنجیره را تکمیل کنیم.

عضو شورای شهر تهران خاطرنشان کرد: یکی از مطالبات اصلی ما از همین ستاد سمن‌ها، پیگیری این مسئله است و آمادگی داریم این مطالبه را با همکاری دیگر نهادها دنبال کنیم.

رانندگی شهری؛ تهدیدی برای سلامت روان

عضو شورای اسلامی شهر تهران در بخش دیگری از سخنان خود به تأثیر روانی معضل رانندگی شهری بر سلامت جامعه اشاره کرد و گفت: گاهی در مسیرهای شهری، وقتی کنار خانواده می‌نشینم و خودرو حرکت می‌کند، واقعاً احساس خطر جدی می‌کنم. از دو طرف موتور می‌آید، از روبه‌رو دوچرخه، عابر پیاده از وسط پل رد می‌شود. واقعاً انگار در دنیای دیگری هستیم. این وضعیت علاوه بر خطرات فیزیکی، سلامت روانی افراد را هم نشانه می‌گیرد.

او افزود: آمار درگیری‌ها و دعواهای خیابانی که منشأ آن تنش‌های رانندگی است؛ نباید دست‌کم گرفته شود. این یک زنجیره‌ی هزینه است که از غفلت در آموزش شروع می‌شود و به بحران‌های اجتماعی ختم می‌گردد. اگر ما امروز در جایی هزینه نمی‌کنیم، فردا مجبوریم ده برابر آن را در جای دیگر بپردازیم.

مدیریت شهری پای کار خواهد بود

در پایان، علوی با اعلام حمایت مدیریت شهری از مسیرهای برنامه‌محور برای ارتقای فرهنگ ایمنی شهری گفت: ما قول می‌دهیم که مدیریت شهری پای کار باشد. هر جا که لازم باشد، همراهی می‌کنیم. فقط به شرط آن‌که برنامه دقیق، مستند و قابل پیگیری وجود داشته باشد.

سردار خروش، رئیس مرکز نظارت همگانی سامانه ۱۹۷ فراجا در نشست کارگروه تشکل‌های حوزه سلامت که با محوریت تأثیرات انضباط ترافیکی بر سلامت روان جامعه در ستاد سمن‌ها برگزار شد، با اشاره به اهمیت موضوع گفت: حدود ۱۰ درصد از تخلفات رانندگی مربوط به حرکت نکردن بین خطوط است. این آمار از میان مجموع تخلفات ثبت‌شده در کشور رقم بالایی محسوب می‌شود و نشان‌دهنده ضعف فرهنگی در رفتار رانندگی ماست؛ موضوعی که به‌درستی در این جلسه به آن پرداخته شد و از این جهت، باید از دقت نظر برگزارکنندگان نشست تقدیر کرد.

وی با تأکید بر اینکه مسئولیت فرهنگ‌سازی صرفاً بر عهده پلیس نیست، گفت: تشکیل چنین جلساتی گامی مثبت است، اما کافی نیست. اگر قرار باشد تغییر فرهنگی رخ دهد، همه نهادها از آموزش و پرورش تا رسانه‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد باید پای کار بیایند. پلیس تنها بخشی از این زنجیره است و سلامت روان جامعه مستقیماً با انضباط اجتماعی از جمله انضباط ترافیکی در ارتباط است.

خروش با اشاره به آمارهای موجود در حوزه عملکرد پلیس راهور افزود: نقش پلیس در نظم‌دهی ترافیکی بی‌بدیل است، اما وقتی زیرساخت‌های شهری مثل چراغ‌های راهنمایی و تابلوها دچار نقص هستند و دستگاه‌های دیگر به وظایف خود عمل نمی‌کنند، انتظار عملکرد کامل از پلیس، واقع‌بینانه نیست.

سردار خروش با اشاره به وضعیت ناهماهنگ پروژه‌های عمرانی شهری گفت: براساس گزارش‌های مرکز ۱۹۷، برخی سازمان‌ها بدون هماهنگی کافی اقدام به حفاری، لوله‌کشی یا اصلاحات شهری می‌کنند که همین موضوع خود به یکی از عوامل اختلال در ترافیک بدل شده است.

وی در ادامه به انتقاد از کیفیت اجرای برخی طرح‌های محدودیت‌زا همچون طرح ترافیک و طرح زوج و فرد پرداخت و افزود: لازم است در طراحی این محدودیت‌ها نظر شهروندان به‌صورت واقعی لحاظ شود. بعضی طرح‌ها نه‌تنها کمکی به کاهش بار ترافیکی نمی‌کنند، بلکه نارضایتی عمومی ایجاد می‌کنند. منبع